Hep gitmek istemişimdir;
Bazen kendimden
Bazen de uzak diyarlara...
Kendimden gittikçe kendime geliyorum.
Uzaklaştıkça yakınlaşıyorum.
Yakınlaştıkça uzaklaşıyorum...
Erdal ÖZAYDIN
Ah bu insan oğlu, ah!
Aklı kanatlanmış bir göçmen kuş gibi,
göçmüş başından, ömürlerince uzaklara...
Heyhat ki, heyhat!
Aklını hala başında biliyor olması ne acı.
Girdiği hâlde onca tuzaklara.
Düşünceden yoksun, izânı kayıp.
Akılsız iken akıllı takılmak ne ayıp.
Başka ne yapabilir ki fukara...?
Erdal ÖZAYDIN
Canlının canına kast etmek seni katil,
Şiirlerin canına kast etmek ise seni Şâir yapar...
Sen hep kast et! Şiirlerin canına.
Gir! kelimelerin kanına.
Al! biraz kafiye yanına.
Diz dize bildiğin kadar şiirleri,
Sayfaların kalbine kıta kıta...
Erdal ÖZAYDIN