Muhsin Ali Kulbak
@Enleylimgecede
Just keep it simple
Bilinçli ve bilinçsiz arasında bir birsam haliyle, zaman ve mekandan el etek çekmiş tekinsiz çarpık bir girdabın içine uzanan , yoğun bir haletiruhiyesi olan canlı, yaşayan bir kitaptır, Kör Baykuş. Bu yoğun duyguların arasında hayatın anlamsızlığı, anlam ve güzellik arayışının getirdiği bunalım ve karaltılı düşünceler, ifrit gibi çepeçevre sararken, ölümün, hissizliğin tek kurtuluş olduğunu hatta ölümün düşüncesi ve ölündükten sonraki hissizliği sürekli tasavvur etmesi bile bir haz bir zevk hali alır. Zamansız bu düşüncelere en iyi eşlik eden ise afyondur. Afyonun vereceği latif duygulardır. Ki afyon içilmese de kitap baştan sona birsam halindedir canlıdır adeta.
"Kendimi bütün ruhumla unutmanın uykusuna
bırakmak istiyordum. Unutmam mümkün
olsaydı, unutmak sürekli olsaydı, gözlerim
kapansaydı da azar azar uykunun ötesine,
mutlak hiçliğe gömülebilseydim, varlığımı
artık hissedemez olacağım noktaya
varsaydım bir mürekkep damlasında, bir
musiki ahenginde ya da renkli bir ışında erir
giderdim ve sonunda dalgalar ve şekiller öyle
büyürlerdi ki, hissedilemezin içinde silinir,
yok olurlardı. O zaman dileğime kavuşurdum."
"Hayallerim, düşüncelerim yeryüzü nesnelerinin
ağırlık ve bağlarından kurtuluyor, sessizlik ve
huzur göklerine yükseliyordu. Bir yarasanın
yaldızlı kanatlarına koymuşlardı da beni, boş ve
parıltılı bir dünyada engelsiz yasaksız uçuyordum
sanki. Öyle derin ve keyifli bir haldi ki bu,
ölümün verebileceği keyif, onun yanında pek
küçük kalırdı."
Öyle ki afyonun verdiği haz ölümün önüne geçmiştir. Ölüm böylesine bir hazza dönüşmüştür.
<<< Ölüm, ölüm neredesin. >>>
Sayfalarda ilerlerken zihinde bir yere oturmaz eylemler ve karakterler. Oturmadığı için de okurda sanki afyon
Devlet kurumlarının ve çalışan memurların garip bir pohpohlanma yarışında oldukları , kendilerini kademe kademe yükselen insanüstü bir zat olarak görmelerini mütevazi ve bir yandan da kendileriyle yüzleşecek kadar eleştirel bir yapıyla ortaya koymuş , Gogol, o meşhur Palto' sunu.
İlk filmini izlediğim için filmi , kitabına göre birtakım farklı ayrıntılar ile dizayn edilmiş diyebilirim ve verilmek istenen mesaj filmiyle daha pratik alınabilir diye düşünüyorum , çünkü ilk defa bir kitabın filminin bu denli iyi aktarılması yada kısaca şöyle diyeyim kitabın filmini izlediğinizde "Kitabı daha güzeldi ya , çoğu şeyi atlamışlar kitabın yerini tutamaz.." gibi yorumlar yapmıyorsunuz.
Kitap birkaç sayfa sonra bir filmin anbean sunulan, duyularla işitilen kesitleri gibi gözünüzün önünden geçiveriyor.
Doktorla kadının kurduğu iletişim ve duygu aktarımları çarpıcı ve iyiden iyiye akıyor. Bir an için kendinizi orada hissediyorsunuz. Aynı doktor gibi , delicesine... Karman çorman bir görüntü halinde koştuğunuzu , aynı amok gibi delirdiğinizi görebiliyorsunuz.
