Lise yıllarında (5 6 yıl önce) kişisel gelişime ve kitaplara takmış biriydim ve hep gördüğüm şey şuydu: Üzülmek istemiyorsan beklentiye girme.
Eyvallah beklentiye girme ama nasıl? Bunu çözemedim ve o zamanki ergen aklımla bunu umut etmemek olarak yorumladım. Umut yoksa hayal yok. Hayal yoksa her şey sıkıcı, monoton ve içten içe bıktırıcı.
Şuan hayal de edemiyorum umutta. Kendini kandırmak değil mi bu? Eğer kimseden bir şey beklemezsen her şey yolunda gider gibi bi aldatmaca. Oysaki alakası yok.
Lise yıllarında (5 6 yıl önce) kişisel gelişime ve kitaplara takmış biriydim ve hep gördüğüm şey şuydu: Üzülmek istemiyorsan beklentiye girme.
Eyvallah beklentiye girme ama nasıl? Bunu çözemedim ve o zamanki ergen aklımla bunu umut etmemek olarak yorumladım. Umut yoksa hayal yok. Hayal yoksa her şey sıkıcı, monoton ve içten içe bıktırıcı.
Şuan hayal de edemiyorum umutta. Kendini kandırmak değil mi bu? Eğer kimseden bir şey beklemezsen her şey yolunda gider gibi bi aldatmaca. Oysaki alakası yok.