Sinem Çelik
@Ensevdigimkitapp
1523 okur puanı
Temmuz 2014 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu kitap benim için Ahmet Ümit’ten beklediğim heyecanı tam olarak veremedi. Hikâyenin merkezinde ilgi çekici bir konu olmasına rağmen olayların ilerleyişi oldukça yavaştı ve aksiyon beklentimi karşılamadı. Özellikle bazı bölümlerde anlatımın gereğinden fazla uzadığını hissettim.
Roman boyunca Hristiyanlık tarihi, inançlar ve dini sembollerle ilgili oldukça fazla bilgiye yer verilmiş. Araştırma yönü güçlü olsa da bu detaylar zaman zaman hikâyenin önüne geçiyor ve romanın temposunu düşürüyor. Polisiye ve gizem tarafının daha baskın olmasını isterdim.
Yine de Ahmet Ümit’in akıcı dili ve tarihsel araştırmalara verdiği önem hissediliyor. Ancak benim açımdan bilgi aktarımının yoğunluğu, olay örgüsünün önüne geçtiği için kitaba tam olarak bağlanamadım. Farklı inançlar ve tarihsel arka planlara ilgi duyan okurların daha çok sevebileceği, fakat yüksek tempolu bir polisiye bekleyenlerin beklentisini tam karşılamayabilecek bir roman olduğunu düşünüyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yarım bırakmayı çok düşündüm
Bu kitabı okurken sürekli “birazdan beni şaşırtacak” hissiyle sayfaları çevirdim ama ne yazık ki beklediğim etkiyi tam olarak alamadım. Kurgusu ilginç, atmosferi de oldukça başarılıydı. Özellikle kapalı ve gerilimli ortam hissi güzel verilmişti. Fakat karakterlere bir türlü yakınlık hissedemedim. Onların yaşadıklarıyla ilgilenmekten çok, olayların nereye bağlanacağını merak ederek okumaya devam ettim.
Kitap boyunca birçok soru işareti bırakılıyor ve bu da okumayı sürdürmek için bir motivasyon sağlıyor. Ancak bazı bölümlerde tempo benim için düştü. Hikâye ilerliyor gibi görünse de zaman zaman aynı yerde dönüp duruyormuş hissine kapıldım.
Final kısmı ise birçok okurun hoşuna gidecek türden sürprizler içeriyor. Buna rağmen kitabı bitirdiğimde beklediğim o “vay be” duygusunu yaşayamadım. Kötü bir kitap olduğunu kesinlikle düşünmüyorum ama benim için ortalama bir okuma deneyimi oldu. Gerilim ve ters köşe sevenlere yine de şans vermelerini öneririm. Benimle çok güçlü bir bağ kuramadı ama okurken tamamen sıkıldığımı da söyleyemem.
Toplumun Acımasız Çarkı ve Bir Yeşilçam Dramı: El Kızı
Orhan Kemal’in El Kızı romanını bitirdiğimde hissettiğim ilk şey, damağımda kalan o burulmuş siyah-beyaz Türk sineması tadı oldu. Kitap, kelimenin tam anlamıyla harika bir Yeşilçam filmi estetiğine ve sürükleyiciliğine sahip.
Ancak bu hikaye sadece bir melodram değil; toplumun acımasız yüzüne tutulmuş çok sert bir ayna. Kitabı okurken bir kez daha çok net anladım ki: Bu dünyada masum ya da suçlu olmanız fark etmiyor; eğer bir kez düşen konumuna geldiyseniz, toplum sizi kaldırmak yerine üzerinize basıp ezmek için sıraya giriyor. Başkahraman Nazan’ın o saf, naif dünyasının dedikodularla ve ön yargılarla nasıl tarumar edildiğini izlemek içimi sızlattı.
Romanın kurgusunda beni en çok etkileyen şey ise o muazzam kader örgüsü oldu. Haldun, Nermin, Nihat, Mazhar Bey ve Neriman Hanım… Hepsinin hayatı ve kaderi birbirine görünmez iplerle öyle bir bağlanmış ki, yaşanan her şey dönüp dolaşıp yine birbirlerini buluyor. Hikayenin finalinde, Nazan’ın bunca çileden sonra gelip tekrar oğlunu bulması, hatta tam da öldüğü gün oğlunun onun ölüsünü bulması adeta kaderin kaçınılmaz bir oyunu gibiydi.
İnsanın insana ettiğini, toplumsal ikiyüzlülüğü ve kaderin ilmek ilmek örülüşünü Orhan Kemal o kadar duru anlatmış ki, etkilenmemek elde değil. Klasik Türk sineması tadında, derin ve sarsıcı bir dram okumak isteyen herkesin kitaplığında mutlaka bulunmalı. Kesinlikle tavsiye ederim.
Waris Dirie’nin hayatını anlatan sarsıcı ve ilham verici bir hikâye. Kitap, zorlu bir coğrafyada başlayan yaşam mücadelesinin, cesaret ve kararlılıkla nasıl bambaşka bir yöne evrilebileceğini gösteriyor. Waris’in yaşadığı acılara rağmen pes etmemesi, kendi yolunu çizmesi ve sesini dünyaya duyurması gerçekten etkileyici.
Onun gücü sadece hayatta kalmasında değil, yaşadıklarını başkaları için bir farkındalık aracına dönüştürmesinde yatıyor. Bu yönüyle kitap, sadece bir yaşam öyküsü değil; aynı zamanda direnmenin, özgürlüğün ve umut etmenin ne demek olduğunu anlatan güçlü bir mesaj taşıyor.
Kısa ama derin etkiler bırakan bu eser, insanın içindeki gücü hatırlatan ve okuduktan sonra uzun süre akıldan çıkmayan bir hikâye.
Kitap bitti sıra dizide
Öncelikle kitabı gerçekten çok beğendiğimi söyleyerek başlamak istiyorum. Ne Yaptığını Biliyorum, ilk başta bana biraz karmaşık geldi. Sürekli anlatıcının değişmesi ve olayların bir oradan bir buraya atlaması okurken dikkatimi toplamakta zorlanmama sebep oldu. Ama ilerledikçe bu karmaşanın aslında bilinçli bir kurgu olduğunu fark ettim.
Hikâye ilerledikçe parçalar yavaş yavaş yerine oturmaya başlıyor ve bu da kitabı daha sürükleyici hale getiriyor. Olay örgüsünü genel olarak çok başarılı buldum; merak duygusunu sürekli canlı tutuyor ve okuru kitabın içinde tutmayı başarıyor.
En çok etkilendiğim kısım ise kesinlikle sonuydu. Gerçekten çok şaşırtıcı ve beklenmedik bir finali vardı. Kitabı bitirdiğimde bir süre düşündüm diyebilirim.
Genel olarak, başta biraz zorlayıcı olsa da sabredince karşılığını fazlasıyla veren, etkileyici ve akılda kalıcı bir kitaptı.