Ben hep gece yolculuklarıyla gittim dedeme. Uzun uzun yolu izlerdim, bazen ayı takip ederdim. Geçtiğimiz yerlerdeki insanların nasıl yaşadığını düşünürdüm. Ben dedemi son kez görmeye gece yolculuğunda gittim. O yolculukların sonu hep fırından aldığım taze ekmeği bugün kahvaltıya ekmek istanbuldan geldi diye bağırmamla biterdi. Her seferinde gün doğmuş olurdu, biz sarılır özlem giderir kahvaltı yapardık. Ben dedeme son kez vardığımda gün doğmamıştı, elimde ekmek yoktu. Evin ışıkları açıktı, babaannem kapıdaydı. Ben her seferinde gülerek sarılırdım, bu sefer ağlayarak sarıldım. Ben dedeme hep gece yolculuklarıyla gittim, artık hiçbir yolculuğumun sonu ona çıkmayacak ama ben hep gece yolculukları ile gideceğim dedeme.