Aziz dost! Sen tek bir kişi değilsin; sen, bir alemsin! Sen derin ve çok büyük bir denizsin. Ey insan-ı kamil o senin muazzam varlığın, belki dokuzyüz kattır; dibi, kıyısı olmayan bir denizdir. Yüzlerce alem o denizde gark olup gitmiştir.
Mevlana Celaleddin-i Rumi
Mevlana Celaleddin-i Rumi
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
El Vedüd
Seven merhamet ve mağfiret eder; merhamet ve bağışlayıcılığın sürdürülebilmesi için de sevmek şarttır.
Süleyman' ın iç sesi, yaşamı ile düşünceleri arasındaki bağlantıyı, dengeyi kurma çabasında kendimden parçalar buldum. Olur olmadık zamanlarda zihnin kayıp gitmesine başka birinin penceresinden bakmak insani yönü kabullenme açısından kıymetli bir mesaj veriyor.
Son bölümde Süleyman'ın ailesi ile gittiği yerde çıkışı bulamaması, günlük hayatımızda içine dalıpda bir türlü işin içinden çıkamadığımız durumları simgeliyor adeta. Nekadar dalarsan dal, nekadar didinirsen didin bazen bunun çıkışını bulmak senin elinde olmayabilir, ben bilirim, ben yaparım dedikçe kuralları koyan çıkış kapısını gizliyor sanki. Güçlüyüm derken insan acziyetinin farkına varıyor.
Sahi yol sorulacak adam nasıl seçilir?
Süleyman bunun üzerine gelip geçenlerin yüzüne bakmaya başladı. Sormak için mazbut birini arıyordu. Öyle herkese de sorulmazdı ki... Ne derlerdi adama?..
