Hayatım boyunca tek bir düşünceye saptanıp kalmış, monoman insanları her türlü hep dikkatimi çekmiştir, çünkü bir insan kendini sınırladığı ölçüde sonsuzluğa da yaklaşmış demektir; özellikle dünyaya sırt çevirmiş gibi gözüken bu tür insanlar, özel malzemeleriyle kendilerine karıncalar gibi tuhaf ve gerçekten bir defaya özgü küçük bir dünya modeli inşaa ederler.
Bir başkasına birşey söylemek;O sözlerin bir etkisi olacağını nasıl bekleyebiliriz? İçimizden her zaman akan düşünceler, resimler ve duygular ırmağı, bu azgın ırmak öyle şiddetli ki, bir başkasının bize söylediği bütün sözlerin, eğer o sözler tesadüfen, tamamıyle tesadüfen kendi sözlerimize uymuyorlarsa, sulara kapılıp gitmemesi, unutulmaya terk edilmemesi mucize olurdu.
Söylenecek laf konuşmanın gidişatını değiştirmeyecekse , bizi yeni bir heyecana sürükleyip bir sonraki cümle için sabırsızlanmamızı sağlamayacaksa ne anlamı var konuşmanın.