Ölüm hayatın zıddı değildi, bilakis hayatla başlıyordu ve hayatın ta kendisiydi.Ölüme ilerlemenin adı hayat olmuştu. Doğan herkes bu yolu yürüyor ve günü gelince de dünyayı terk edip gidiyordu.
Midene "Bugün seni durduruyorum.", beynine "Bugün iki saat kapalısın.", ağrılarına "Şu an hemen dineceksin!" bile diyemiyorken, kendi bedeninin bile kontrolü aslında sende değilken, olacak olanın kontrolüne sahip olabilir misin?
"Değer" nedir bilir misin? Ödünç veremediğin, borç alamadığındır..
Bazı insanların gönül dağarcığı küçüktür, bir testi suyla doyar; bazılarınki ise sonsuzdur, okyanuslar bile onların susuzluğunu gideremez.
Yaşadığımız olumsuz olayları zihnimizde öylesine büyütürüz ki acının şiddeti birse, etkisini bin yaparız. Önemli olan onu fark etmek, içindeki dersi almak ve onu ıstıraba dönüştürmeden yola devam edebilmektir.
