Mehmet Erdemoğlu
@Erdemoglu
2000
40 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Deli olan kimler?İnsan ve Toplum
Çerez diye tabir ettiğim kitabın, okuduktan sonra adeta bir nötron yıldızı kadar yoğun olduğunu fark ettim. Delilerin arasından sıyrılıp akıllıların hastanesine kapatılan İvan Dmitriç, düzenin ne kadar ters işlediğinin en saf örneklerindendir. Dışarıda o kadar deli varken cehalet yüzünden bunların ayırt edilemediğinden bahseder. Hepimiz yaşamın getirilerini sorgulamadan şuursuzca zamanlarımızı heba ediyoruz. Bilinç kavramının yokluğunun izlerini kafamı çevirdiğim her noktada görüyorum. Duygularımızdan kopuk,düşünemeyen evet ya da hayır ile çalışan robotik kodlar gibiyiz. Etrafımıza bakmadan, kendi yaşamlarımızın hengamesi içinde kaybolmuşuz. Acı kavramının varlığından bihaber olanlar,onu özlemle anıp karşısında nasıl güçlü durmamız gerektiği hakkında bir kaç nasihat savururlar. Kitapta bu kişi doktor olan Andrey Yefimıç'ti. Andrey, İvan'la tanıştıktan sonra İvanın cümlelerindeki ışığın izinden giderek ,hakikat arayışında önemli bir yol daha kat etti. Ve sonunda o da delilerin arasından sıyrılıp akıllıların hastanesine kapatıldı.
-İnsanın huzuru ve memnuniyeti dışarıda değil, içindedir.
- Nasıl yani?
-Sıradan bir insan iyiyi ya da kötüyü dışarıdan, yani bir atlı arabadan ya da bir çalışma odasından bekler. Düşünen bir insan ise kendinde bulur.
- Beni neden burada tutuyorsunuz?
- Hasta olduğunuz için.
- Evet, hastayım. Ancak siz de biliyorsunuz ki onlarca, hatta yüzlerce deli özgürce dışarıda dolaşıyor, çünkü cehaletiniz yüzünden onları sağlıklı olanlardan ayırt edemiyorsunuz. Neden ben ve bu zavallı insanlar, dışarıda dolaşanların yerine burada günah keçisi gibi oturmak zorunda? Siz, sağlık memuru, idare amiri ve bütün hastane güruhunuz; ahlaki bakımdan hepimizden ölçülemeyecek derecede aşağı konumdasınız. Neden burada oturan siz değilsiniz de biziz? Mantık bunun neresinde?
Elbet akıl da sonsuz değil, gelip geçicidir; ancak akla beslediğim bu düşkünlüğümün nedenini siz de bilirsiniz. Hayat can sıkıcı bir tuzaktır. Düşünen bir insan olgunluğa eriştiğinde ve tam bir bilinç kazandığında kendini istençsiz olarak sanki çıkışı olmayan bir tuzağın içindeymiş gibi hisseder.
Reklam