Dazai'nin intihar ettikten sonra notlarından derleme ile ortaya konulan eser.Eserden görüldüğü üzere bir türlü yaşama adapte olamamıştı zaten.Bir eserden fazlası ,bir yaşam.İnsanlar,insanlar,insanlar...
Hayata adapte olabilmek için farklı bir yüz,farklı bir kimlik ve bilmediğimiz muammalar. Aslında kitap bu,biraz biyografik biraz şaibeler.Okunabilecek bir eser lakin büyük beklentilere girmeyin.Dazai'nin ölüm notları lakin insanlığını yitirmiş,kendinden arınmış veyahut hiç bulamamış bir bireyden bir şeyler dinlemek isterseniz okuyabileceğiniz bir eser.
Kitap tarihi bir öykü tadındaydı açıkçası.Bir Habeş hadım ağası ağzından,insan iradesini,yapısını,yaklaşımını ortaya koymuş olup,iktidar-insan ilişkisini gözler önüne sermiş.Daha çok insan psikolojisi üzerine değinmiş olan Zülfü Livaneli kitabının tarihi bir romanmışçasına yaklaşılmasından ziyade insan yapısı üzerine bakılmasını daha çok istiyor gibi hissettim okurken.Ortalama bir kitaptı.Biraz Osmanlı yaşantısına birazda insan psikolojisine eğiliminiz var ise diyalektik biçimde bize sunulmuş bir öykü diyebilirim.Daha önce Zülfü Livaneli'yi okumamış iseniz çok daha etkileyici eserleri var,onları tükettikten sonra bu kitabı da okunabilir.Herkese iyi okumalar diliyorum...