Victor Hugo'nun büyük din,toplum,doğa üçlemesinin toplum ayağı olan muazzam eseri. Kitap hikaye işlenişi bakımından da anlatım bakımından da muhteşem ve iyi ki okumuşum dedirteceğini düşündüğüm bir eser.Okursanız kazanacağınız şey sadece hikaye olmayacak; sanat,tarih,felsefe,psikoloji gibi alanlarda da fazlasıyla bilgi edineceksiniz ve üzerine bir ömür boyu bile düşünebileceğiniz ve ufkunuzu genişletecek Viktor Hugo'nun fikirlerini bulacaksınız. Şunu da belirtmek gerekiyor ki bu kitabın anlatımı, dil ustalığı, yani kısaca teknik açıdan bu üçlemenin ilk ayağı olan Notre Dame'in Kamburu'ndan bir tık aşağıda kalmış. Son olarak naçizane bir şeyler söylemek istiyorum. Bu kitabın son 100 sayfasını okurken hıçkıra hıçkıra ağlayarak okudum(Belki duygusal bir insan olabilirim fakat etkilenmemek elde değil diye düşünüyorum) fakat bu ağlayış hüzünlü değil, sonunda yüzümde tebessüm oluşturan ulvi bir ağlayış, bir iç dökmeydi. Şahsi fikrim bu kitabın son kısımlarını okumayın(tabi bunu başarabilirseniz), son kısımlara geldiğinizde(son 100 sayfa kadar) kitabı elinizden bırakın, bir zaman sonra tekrar okursunuz; ömrünüzün sonuna kadar bunu tekrarlayın, tabi yapabilirseniz.