sonuncusu, en kötü başarısızlığım (dudaklarımı Justine'in kara, canlı saçlarının arasına gömdüm) insanlar konusundaki başarısızlığımdı; bu gitgide artan bir ruh ilgisizliğinden gelmekteydi, bir yandan insanlara yakınlık duymamı kolaylaştıran, bir yandan da sahip olmayı yasaklayan bir şeydi. Yavaş yavaş, nedendir bilmem, aşkta daha yetersiz olmaya başladım, ama kendimi vermede -sevmenin en iyi yanında- gittikçe iyileşiyordum. Dehşetle anladım ki, Justine'in üzerindeki etkim buradan geliyordu.