Ergun
@Ergun_i
"Kitapsız yaşamak kör,sağır,dilsiz yaşamaktır."
Mustafa Kemal Atatürk
41 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Reklam
Doğu Avrupa'da Yolculuk-Gabriel García Márquez
Herkesin eşitliğini inceleyen Kolombiyalı Gabriel García Márquez, 1950'lerde gazeteci olarak bir turist gözüyle sosyalist ülkelere doğru yolculuğa çıkar. Doğu Almanya, Çekoslovakya, Polonya, Macaristan ve Sovyetler Birliği'ne kadar gider. Objektif bir anlatımla ve güzel bir betimlemeyle olayı derinlemesine anlatmıştır. Tek kelimeyle şaheserdir.
Bu serüvene üç kişi başlarlar: Paris'teki bir dergide grafikerlik yapan Jacqueline, macera peşinde koşan bir İtalyan olan Franco ve gazeteci Gabriel. Her şey 18 Haziran sabahı saat onda Frankfurt'ta başladı. Demir Pençe'de ne olduğunu görmek istiyorlardı. Bu yolculuğun ve sınırdan geçmenin uğraştırıcı olduğundan bahseder. Doğu Almanya'daki maaşlarla kıyaslandığında Avrupa'nın herhangi bir ülkesindeki kahveden daha ucuz olduğu belirtilir. Onlara göre halk, üzüntü ve sefalet içinde yaşıyordur.
Ama Doğu Almanya, Varşova Paktı'yla birlikte başarılı bir ekonomi seyretti. Kişi başına düşen millî gelir 1950'de 11.029 dolar iken 1989'a kadar 42.004 dolara yükselmiştir. Yıllık ortalama %4,5'lik bir GSYİH büyüme hızı yakalamıştır. Yani, aradaki farkı ne kadar öyle belirtse bile gerçekte 1951 ve 1989 arasında ekonomik olarak büyüme hızı yakaladığı söylenebilir. Sadece aralarındaki dengesiz nüfus dağılımı ve Batılı devletlerin Batı Almanya'ya yaptığı yatırımlar dışında iki ayrı Almanya'da iyi bir gelişim göstermiştir. Tabii, öznel bir görüş belirtildiği için fikir farklılıkları yaşanabilir. Eşitlik isteyene güzel bir tercih sunulmuştur.
Batı Berlin'in bir şehir değil de sanki bir laboratuvar olduğundan bahseder (Amerika'nın emir kulu). Batı Berlin'in muazzam bir kapitalist propaganda ajansı olduğunu düşünürler. Doğu Almanya'yı geride bıraktıracak bir çaba sergilendiğini söyler. Bu Federal Cumhuriyet, çok sayıda maden yatağıyla ve
Friedrich Nietzsche-Putların Alacakaranlığı
Friedrich Nietzsche'in yazması olan Putların Alacakaranlığı... Dili ağır ve sert eleştirileri var. Birçok konunun üstünde durmuştur.
Özdeyiş ve Oklar bölümünde sorular yöneltmiş, sorgulama evresine giriş yapmıştır.
Bilgelik ittifakını, hakikatin ispatı değil de hakikatin yanılgısı gibi görmüştür. Sokrates'in diyalektikçi bir soytarı olduğunu ve insanın elinde başka bir araç bulunmadığında diyalektik yöntemi tercih ettiğini söylemiştir. Sokrates'in yaptığını, usta bir zorbalık olarak nitelendirmiştir. Herkes Sokrates'i yanlış anlamıştı; bütün ahlak düzeltimi bir yanlış anlamadır. Sokrates'in kendisi aslında bir hekim değil, uzun süreden beri hastaydı. Buradaki asıl hekim "ölüm" demiştir.
Uzun yıllardan beri duyular, yani nefis, çok ahlak dışıdır diye nitelendirilmiştir. "Us" (düşünme yetisi), duyuların şahitliğini taklidimizin nedeni olmuştur. Duyular, oluşu, yok oluşu, değişikliği gösterdiği müddetçe yalan söylemezler. Fakat Friedrich, Herakleitos'u şunda daima haklı bulur: "Varlık boş bir kurmacadır. Görünen dünya tektir; 'gerçek dünya' ise buna eklenmiş bir yalandır."
İnsanlar, en yüksek, en gerçek kavramı bulabilmek, temeli anlayabilmek için hayal etmiştir. Ve Friedrich, tam olarak bu soruna karşı çıkmıştır. Dört sav ile Tanrı görüşüne karşı çıkmıştır. Bir hiçliğin özellikleri olduğunu, somut dünyaya tezat bir şekilde oluşturulduğunu ve yalnızca yozlaşmış bir iddia olduğunu söylemiştir.
Bir Yanılgı Öyküsü bölümünde, hayal olarak düşündüğü vaatleri eleştirip bu hayallerden dolayı oluşan sonuçları söylemiştir.
Ahlak bekçiliğinin sadece insanları kısıtladığını düşünür. Tanrı'ya güvenin dolgunluk ve güçlülük duygusu verdiği için ahlak ve dinin kesinlikle yanılgının ruhbilimine bağlı olduğunu düşünür. Ceza ve suçlarla devam eden bu düzeni, "cellat metafiziği" olarak