Bu dünyada insanların korktuğu tek şey öğrenmekti. Acıyı, susuzluğu, açlığı ve üzüntüyü öğrenmek onların uykularını kaçırıyor, bu yüzden daha rahat döşeklere , daha leziz yemeklere ve daha neşeli dostlara sığınıyorlardı.
Toplumları doğuran kadınları kişi olarak göremeyen , karanlığa iten toplumlar, mazeretleri ne olursa olsun , yok olmaya , yağmalanmaya ve köle olmaya mahkumdurlar, çünkü kölelik anneden geçer.
Ya yaşayan olacaktı ya da izleyen...hayat daima bir seçimdi.konfor alanının içinde her nefeste ölenlerden mi , hayatın içinde tamamlanmak için gösterdiğin çabada her nefeste doğanlardan mı olacaktı ? Hayat işte bunun seçimiydi.