Bütün çocuklar karanlıktan korkar.
Böyle başladı Paola Peretti, romanına ve böyle bitirdi.
Kiraz Ağacı İle Aramızdaki Mesafe, Mafalda adlı dokuz yaşındaki çocuğun hikayesi. Stargardt adı verilen genetik hastalık sonucu görme yetisini kaybedecek bir kızın bu sürece hazırlanışını anlatıyor. Mafalda için kitabın kapağındaki bu kiraz ağacı, yerdeki (insanların ve sorunların olduğu) dünyadan kaçış noktası olarak karşımıza çıkıyor. Tavsiye sonucunda sevdiği ama artık yapamadığı şeylerin listesini tutuyor. Bütün bunlar karakteri anlamamızda, empati kurmamızda oldukça işe yarıyor. İşte bu yüzden okurken yer yer duygulanıyorsunuz . Yaş aldıkça duygusallığım mı artıyor bilinmez - ya da etkili kitaplara rastlamaya başladım - oldukça etkiledi diyebilirim.
İşin en ilginç kısmı bu değil tabii ki. Mafalda, yazarımız Peretti'den başkası değil aslında. Kendisi de seneler seneler önce bahsi geçen hastalık sonucu görme yetisini kaybediyor. Başta dirayetli bir kadın olması ve enfes bir roman çıkarmasıyla da kendine hayran bırakıyor. Bir söyleşide kendisi bu durumu şöyle ifade ediyor:
"Mafalda’yı yani kendimi yazarken epey zorlandım açıkçası. Her bölümde ona “Başına gelecek yeni şeyler için hazır mısın?” diye sordum. Ve onun yerine cevapladım. Ama günden güne bunu yapmak kolaylaştı. Benim için terapi gibi bir şey olmaya başladı."
İşte böyle dostlar. Okurken bunu bilmek de kitabı daha anlamlı kıldı benim için.
Olumsuz bir tarafı yoktu benim için.
Olumlu yanları :
-Yalın ve duru bir anlatımı var. Klasik okumaya alışkın olsam da doğam gereği uzun tasvirleri sevmiyorum. Yerinde betimlemeler ve net ifadesiyle yorulmadan okuyorsunuz.
-Çocuk masumluğunu yerinde ve başarılı veriyor. Bunu Çizgili