Ezgi S
@EsSam
39 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Okuduğum kitaplarda altı çizilecek satırlar ile karşılaşmak, kitaplar ile olan bağımı güçlendiriyor.
Fakat bu defa altı çizilecek satırlar beklemedim bu bağın oluşması için. Sanıyorum ' Sevdalinka' her okurunun gönlünde yerini sayfa sayfa işleyen bir kitap.
Reklam
Yazarın ilk romanı olan kitap toplumsal baskıların birey üzerinde yarattığı karamsarlığı ve hayal kırıklığını en ayrıntısına kadar anlatıyor ve bunları yazarken üstü açık bir şekilde bütün çıplaklıklarıyla anlatıyor. Bu sebeple yazarın kaleminin cesaretine hayran kaldım diyebilirim.
Yazarın kitapları düz bir mantıkla okunduğunda oldukça basit bir kitap olarak görünebilir fakat anlamaya çalıştığınızda kendinizi direkt kahramanın yerinde bulacaksınız.
Okurken en zorlandığım kitap sorununa şüphesiz cevabım 'Otomatik Portakal'
Peki, neden?
Kitap üç bölümden oluşuyor. İlk bölümü mideme kramplar girerek okudum desem sanıyorum kitabı okuyanlar abartmadığım konusunda bana hak vereceklerdir. Son derece rahatsız edici olaylar ve konuşmalar devam ederken kitabı elinizden bırakamama hali ile ters düşüyorsunuz.
İkinci bölümde ise '"Kardeşimiz Alex'e" uygulanan ve ne kadar insancıl olduğu konusu tartışmaya açık muamele karşısında, hak ettin ohh olsun sana derken buluyorsunuz kendinizi ki bu durum aslında Alex ile ortak bir noktamız olmasını acı bir şekilde yüzümüze vuruyor.
Kitabın son bölümünde ise merak duygunuz artmış bir şekilde son sayfaları çevirirken başlarda duyduğunuz rahatsızlığa rağmen iyi bir kitap okumuş olmanın mutluluğunu yaşayacaksınız.
Kitabın arka kapağında yazarın hayatına da yer verilmiş ve nasıl tanınan bir yazar olduğunun hikayesi beni oldukça etkiledi.
Ameliyat edilemez bir beyin tümörü tanısı konulup 1 yıl ömür biçilen bir dönemde yazar, karısının geçimini sağlamak adına 12 ay içinde beş buçuk roman yazdıktan sonra teşhisin yanlış olduğunu öğreniyor.
Ne var ki artık tanınan bir yazar olan Anthony Burgess, 50'den fazla roman ve kitap yazmış.
Stanley Kubrick tarafından 1971'de beyaz perdeye aktarılan kitap, kült film klasikleri arasında hak ettiği yeri almış.
Kitap kısa ve akıcı öykülerden oluşuyor bu sebeple de insanı sıkmıyor. Kitabı okumaya başladığınızda elinizden bırakmadan bitirmek mümkün.
Okuduğum dördüncü Halil Cibran kitabı bir karşılaştırma yaptığımda 'Gezgin' diğerleri kadar keyif alarak okuduğum bir eser olmadı. Kitapta bazı öykülerin sonunda yarım kalmış hissiyatını yaşadım.
Yazar ölümünden sonra yayımlanan Gezgin'de insana özgü duyguları, yanılgıları ve duraksamaları çözümlerken, tıpkı bir yol kavşağındaki tesadüfi karşılaşmalar gibi, her gün yaşadığımız sıradan olaylardan yola çıkıyor.
Cibran’ın mutlu, doğru ve tatminli bir yaşam sürmek için herhangi bir reçetesi ya da formülü yoktur. Ona göre bunun yolu insanın kendini arayışından geçer.
Okuduğum yazarlar içerisinde belki de en sevdiğim yazar Zweig. Okuyanlar bilir, Zweig'in bir kitabını okuyan kişi bütün kitaplarını okumaya başlar. Adeta bir Amok Koşucusu gibi..
Amok Koşucusu, yazarın okuduğum ondördüncü kitabı. Zweig, insan psikolojisini gerçekten çok iyi anlatıyor. Bana kitaplarını sevdiren de tam olarak bu başarısı. Kitaplarının sonunda hep aynı düşünce hakim oluyor. Öyküleri, hayatın içinden aktardığı durumlar, olaylardan oluşuyor ve okur kendini hikayenin içinde hissediyor adeta karakterden bizzat dinliyor.
Zweig'in bu uzun öyküsünü de yine aynı his içinde okudum. Bence hayatında bir şeyler için mücadele eden herkes bir süreliğine kendini amok koşucusu gibi hissetmiştir.
Öykü adını, Uzakdoğu'da bir tür cinnet halini tarif etmek için kullanılan "amok" tabirinden alır.
Reklam