Meğer benmişim bütün muamma
Çölden geçip atlarını kaybeden
Yolların karanlık ve dalgın seyrettiği
O çok yüzlü yangın gözlü ıstırap
O kötürüm bezirgan benmişim
Yarım kalmış bir ömrün bahçesinde
Gül olmuş sararmışım gül olmuş tükenmişim …
Dünyada bir tek insana inanmıştım. O kadar çok inanmıştım ki, bunda aldanmış olmak, bende artık inanmak kudreti bırakmamıştı. Ona kızgın değildim. Ona kızmama, darılmama, onun aleyhinde düşünmeme imkan olmadığını hissediyordum. Ama bir kere kırılmıştım. Hayatta en güvendiğim insana karşı duyduğum kırgınlık, adeta bütün insanlara dağılmıştı; çünkü o benim için bütün insanlığın temsiliydi. Sabahattin Ali
çöldə çiçək oldum, çəməndə naxış,
şimşəkdə od oldum, buludda yağış.
sirli bir göz gördüm, nurlu bir baxış,
çevrildim çeşməyə, qarışdım çaya,
səni sevmək üçün gəldim dünyaya