Katil, eli kanlı bir zalim demekti. Bundan böyle katil olduğunu bilecek, ömrünü böyle geçirip böyle yaşlanacaktı. Bir kedi başını çevirdiğinde, bir serçe yuvasına kaçtığında, bir karga yüzüne ekşittiğinde katil olduğunun yeniden hatırlayacaktı.Bile bile cana kıymanın cezası yalnızca bedenini değil ruhunu da hapsedecekti. Nice katiller tanımıştı ,yıllar yılı gözyaşıyla yıkadıkları halde ellerindeki kan hiç çıkmamıştı. Kendisi onlardan birine dönüşmek üzereydi.
Mutlu insan ,yalnızca midesi doyan değil, bilakis ruhu ve gönlü doyan insandır. Gönlü ve zihni doyan insanlar daha fazla gülümser, daha çok paylaşır, daha yardımsever yahut mutlu olurlardı. Gönle giden yolların sevgi kapısından girdiğini, kendi ruhuna ulaşmak isteyen insanın da hayatın anlamını keşfettiğini biliyordu.
"Elbette bilgi hem mutluluk, hem acı verir ama hiçbir acı cehaletten daha fazla zahmet verici değildir nokta cahil bir insanla tartışan ve tartışmayı kazanan kim yaşamış ki dünyada?"