Esma Okumuş
@Esmaokums
Elektrik ~Elektronik Mühendisi
291 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Engereğin Gözü üzerinden Zülfü Livaneli kitapları hakkında birkaç şey söylemek istiyorum. Livaneli'nin kitapları çok akıcı, öğretici ve ilgi çekici kitaplar. Bilhassa okuma alışkanlığı kazanmak isteyenler için en doğru tercih bence.
Yalnız Livaneli'nin kitaplarını okumadan önce okuyucu yorumlarına baktığımda ya da çevremdeki insanlarla bu kitapları konuştuğumda "Hayatımda okuduğum en güzel kitap. " gibi yorumlar alıyorum. Bence bu çok iddialı bir söylem.
Okuyacağım kitabın birisi için hayatının kitabı olmasını bilmem benimde beklentimi oldukça yükseltiyor. Ve bu konuda maalesef hayal kırıklığına uğruyorum.
Bana göre okurun bir kitap için hayatımda okuduğum en güzel kitap demesi çok zor. Çünkü ben şimdiye kadar hayatımda okuduğum en güzel kitapla tanışmadım. :)
Güzel kitaplar okudum ama. :))
Reklam
Böyle gelmiş böyle gitmez, gidemez!
Aziz Nesin hayatını anlatıyor...
Kitap üç ciltten oluşuyor. Yol, serinin ilk kitabı. Bu kitapta Aziz Nesin'in çocukluk yıllarını okuyoruz. Milli mücadele döneminde yoksul bir çocukluk geçirmiş küçük Nusret.
Dönemin politik, sosyolojik konumunu anlamak için çok önemli bir kitap olduğunu düşünüyorum. Yoksul ailelerin durumunu tüm açıklığıyla okura sunuyor.
Kitapta beni en çok etkileyen durum Aziz Nesin ve annesi arasındaki bağ. Zaten serinin ilk kitabını annesine armağan etmiş. Annesinin hayatını "yaşamadan öldün." diye niteleyen Nesin aslında o dönemde kadınların ne kadar zor şartlarda yaşamını devam ettirmek zorunda kaldıklarını çok güzel anlatıyor.
Hani derler ya 'Nerede o eski insanlar?' kitapta bu sözün ne kadar yanlış olduğunu bir kez daha gördüm. İnsan her dönem aynı, kötü, acımasız, vahşi. Sanırım 'Nerede o eski insanlar?' dememizin sebebi o dönemde ki davranışların gün yüzüne çıkmamış olması.
Umarım herkes bir gün bu kitapla tanışır.
Okuduğum ilk Hasan Ali Toptaş kitabı "Kuşlar Yasına Gider... "
Hasan Ali Toptaş kitaplarındaki uslubun güzelliğini herkes duymuştur
Kitaptta kullanılan dil ayrı güzel duyguların ele alınış biçimi ayrı.
Kitaptan bu kadar etkilenmiş olmamın sebeplerinden biri de bana geçmişi hatırlatmış olması sanıyorum. Hani derler ya " Bize duymak istediğimiz şeyleri söyleyen kitapları severiz" bence bize duygularımızı, hislerimizi hatırlatan kitapları daha çok severiz, hatırlanan duygu çaresizlik bile olsa.
Anlayacağınız kitap tam bir duygu kitabı, ifade edilen çaresizlik, umut, çaba o kadar güzel anlatılmış ki.
Umarım herkes bir gün kitapla tanışır.
Uzun bir süre önce tanıştığım lakin tesiri hâlâ devam eden Huzursuzluğun Kitabı...
Pessoa benim için zamanın çok ötesinde bir yazar düşünceleri, fikirleri o kadar değerli ki.
Huzursuzluğun kitabı için "baş yapıt" tabirini kullanırsam abartmış olmam. Kitabı okurken beni en çok etkileyen durum; bu kitabın sevgili Pessoa'nın ölümünden sonra sandığından çıkan denemelerin ve günlüklerin derlenmesi ile oluşması oldu.
Böyle bir eserin yazarın ölümünden sonra ortaya çıkmış olması oldukça üzücü. "Bu kitabın insanlarda bıraktığı etkiyi kendi de görebilseydi" diye düşünmeden edemedim.
Kitabı psikolojik olarak kendinizi iyi hissettiğiniz zaman okumanızı tavsiye ederim. Zira kitap, " Öyleyse kim kurtaracak beni var olmaktan? Hayatımı toprağa veriyorum" diye
başlıyor. Anlayacağınız ruhsal bir çöküntüyü konu alıyor.
Umarım herkes bir gün sevgili Pessoa'nın söylediklerine kulak verir :)
Bu kitapta önemli olan Oblomov değil Oblomovluktur...
Oblomov, Rus soylusu biri, zengin, donanımlı ama bir o kadar da üşengeç.
Oblomov'u okuyunca kitap boyunca "Bir insan kendini dünyadan nasıl bu kadar soyutlaya bilir? Neden bunu kendine yapar?" düşünmeden edemedim. Oblomov'un Oblomovluklarını hayretle okudum "Bu kadarda olmaz yahu. " dediğim çok zaman oldu. :)
Kitapta verilmek istenen fikirler çok değerli, aşka bakış açısı oldukça ilginç. Sizi bekleyen sürprizlerde oldukça fazla :)
Oldukça şaşırtıcı bir kitap anlayacağınız.
Umarım herkes bir gün Oblomovla, Oblomovlukla tanışır.
Reklam