Esma dirikoç özdemir
@Esmdrkc
“Ben her zaman acının miras alındığına inandım” diyor Şafak. “Bu belki bilimsel bir şey değil ama aile içinde kolayca konuşamadığımız kimi şeyler, bir nesilden diğerine konuşulmadan aktarılıyor. Göçmen ailelerde, yaşlı nesil genellikle gençleri geçmiş acılardan korumak ister, bu yüzden fazla bir şey söylememeyi tercih ederler; ikinci nesil ise uyum sağlamakla ve yeni ülkenin bir parçası olmakla fazlasıyla meşgul olduklarından onların da bir şey araştıracak halleri olmaz. Yani hafızanın derinlerine kazı yapmak üçüncü nesle kalır. Hafızaları ebeveynlerininkinden daha eskilere uzanan birçok üçüncü nesil göçmenle tanıştım. Anneleri ve babaları onlara ‘Sizin memleketiniz burası, unutun artık bütün onları’ diyor. Ama onlar için kimlik önemli.”
Kitap çıktığında Elif şafağın bu röportajındaki ilk cümle beni çok etkilemişti. Farklı zamanlarda benzer şeyler hep hissetmişimdir. Ben de köklerimiz izin verdiği kadar uzaklaşabilen ve aksi için savaşmış bir birey olarak hikaye beni o kadar etkilediki. Şafağın her zamanki yalın ama bi o kadar da şiirsel anlatımında dokunaklı bir hikaye. İnsanlık tarihine baktığımızda yüzümüzü kızartan ve içimizi sızlatan ne kadar çok olay var aslında. Bir tanesi de yanı başımızdaki Kıbrıs da. Adanın ikiye bölünmeden önceki dönemde başlayan aşk hikayesi adanın ikiye bölünmesiyle ordan oraya savrulan Defne ve Kostas ın yine birbirlerini bulmasını ve tüm olan bitene şahitlik eden bir incir ağacının anılarının anlatıldığı kitap elimden düşmedi. Milliyet, aidiyet, insanlık, sevgi gibi kavramların içimizdeki savaşı hiç bitmez sanırım. Tavsiyemdir…
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Firdevs küçücük yaşta acıların en büyükleri ile tanışır. Önce annesini, sonra babasını kaybeder ve amcasıyla yaşamaya başlar. Sonrasındaysa ailesi, akrabaları, çevresi kısacası toplum tarafından sıfır noktadına itilir. Ve en sonunda da hapishaneden seslenir bize. Bir anne bir eş bir kız kardeş yani bir kadınsanız özellikle bu hikayeyi okuyun. Erkeklerin bastırılmış toplumlarda kadınları asla insan olarak göremediklerini hep karşılarında bir kadın gördüklerini görün. Kadınların hem ev hem iş hayatında hep negatif ayrımcılığa maruz kaldığını görün. Ve insanları ötekileştirmeden ve yargılamadan önce o noktaya nasıl geldiğini bi düşünün. Çok sevdiğim bir arkadaşımın yeni yıl hediyesi olan ve bi solukta okuduğum yürek burkan bir hikayeydi.
Sen bir suçlusun ve annen de bir suçlu.
Annem suçlu değildi. Hiçbir kadın suçlu olamaz. Suçlu olmak için erkek olmak gerekir.
Şimdi buraya bak, ne diyorsun sen?
Suçlu olduğunuzu söylüyorum, hepinizin: babalar, amcalar, kocalar, pezevenkler, avukatlar, doktorlar, gazeteciler ve her meslekten tüm erkekler.
Sen vahşi ve tehlikeli bir kadınsın.
Ben gerçeği söylüyorum. Gerçek vahşi ve tehlikelidir.
