Bizimki gibi statükoyu koruma sevdalısı,itiraz etmekten çekinen, asileri cezalandıran, vasatlığı yücelten, konfor alanlarını genişleten, boyarken çizginin dışına taşırmaya izim vermeyen kültürlerde bile insan evladı ana rahmine bir ahlat ağacı tomurcuğu olarak düşüyor. Sonra büyüyoruz ve dallarımızı budamaya başlıyorlar. En çok da sevdiklerimiz, ellerinde toplumsal baltaları, girisiyorlar dallarımıza. Dallarını budatma. Sen kendin de budama...