Esra IŞIK
@Esoes19
Kanatlarımı kendim taktım. Zira hayat tökezleyip düsmeni pusuda beklerken, düştügün yerden kalkman için de tezahürat yapan oyunbaz...
(Gt sadece hakedene)
Lise zamanlarımda okumuş olduğum, olay örgüsünü net bir şekilde hatırlayıp da adını hatırıma getiremediğim bir kitaptır. Bugün tesadüfen karşıma çıktığında aaa bu o kitap değil miydi dedim kapağına bakıp. Nitekim incelemelere bakınca öyle olduğunu gördüm.
Karakterin arada kalmışlığı kendi değerlerini düşüncelerini savunamayışı, nereye çeksen oraya gidişi bir insanın kisiliğinin şekillendiği ergenlik yıllarında çokça zoruma gitmişti.
Ne kocasının karşısında kendi dini ve kültürel değerlerini tam anlamıyla savunabiliyor ne de daha ilk tanıştıkları anda kendisini kınayan elestiren din hocası Semra Hoca karşısında kendini savunabiliyordu.
Dahası öğretici olayım derken seküler kesimi, laikliği eleştiren bir kitap olmuş çıkmıştı. Misal Semra Hoca daha kapıdan yeni girmiş birine yılbaşı eğlencesinden geldiği belliyken igneleyici bir tutumla düğünden geliyorsuniz galiba diyor. Kadın da hayır yılbaşı diyince 2 kez üzüldum diyor. İlki tesettürü olmamasınaymış ikincisi yılbaşı eğlencesi yapmasıymış. Ama öyle bir üslup varki kadın diyor siz ilk karsılastığınız birine hep mi bòyle davranırsınız? O da iste tesettürün bildirildiği sureyi ayeti soyleyip bizim Allahın vahyini yer zaman müsaitlik gözetmeksizin yaymamız icap eder, benzeri bir cümle kuruyor. Ancak dinimizin hoşgörü dini olduğu her düşünceye ve kişinin kendi sectiği yola saygı duymanın önemi kaybolup gidiyor. Seküler kesim aba altından sopa gösterilerek yargılanıp kötü gösterilip eleştiriliyor. Seküler kesim içinde muhafazakâr kesim vebalıymıs gibi gösteriliyor. Dinin anlatımı muhafazakar ve seküler kesimin karsılastırılmasıyla hatta ve hatta çatıştırılmasıyla yapılıyor. Sonu bile manidar... din yoluna dönen Serra mutlu huzurlu bir hayata kavuşmuşken kocası eskisinden de mutsuz... Serra'nın dini bütünlüğü sayesinde nihayet
Reklam
Puanım 6.5
Öncelikle kitabin iyi yönleriyle başlayayım. İyi kurgulanmıs bir dünya ve kültur var. Kendince bir dil oluşturulmuş. Krallıklara bir politika temeli oturtulmuş. Tasvirler ve betimlemeler çok iyi.
Lilah karakterinin gücü düşünceleri hareketleri idealist bir feministe çok uygun örnek alınasıydı. Adım adım hedefe ilerleyisi ustaca yalan söylemesi çok güzeldi. Öte yandan yalanlarına üzülmesi daha doğrusu yalanların getirdiği yalnızlığa üzülmesi son derece insaniydi. İyi betimlenmişti, keza Drew karakterini de çok sevdim. Lilah ve Drew arasındaki komik iletişim kitaba dozunda bir komedi katmıştı. Bazı cümleler akılda kalıcı hatta vurucuydu. Akıcı bir dil ve úslup vardı. Bölüm isimlerinii en sonda anlamlı bir bütün olması bile çok iyi bir kalemden çıkma olduğunu gösteriyordu. Öte yandan altı bos kalan paragraflar mantık açıkları vardı
SPOİLER.
Öncelikle kızı yeni bir kimliği olmadan ya da yeni gercekleri... o limana bırakmaları saçmaydı. "Direnişe girdiğinde ailen peki? Onlara üzülmüyor musun? Onların durumu ne" demediler. Bir insan vatanı uğruna ailesini belki feda edebilir. Belki diyorum bakın. Herkes aynı kararı vermez ama bu öyle veya boyle sorulması ve cevap alınması gereken bir soru!!!!
Ancak kimse sormadı. Bir olay patlak verince sordular ancak. O da yarım yamalak. Kızı casus olarak gönderdiklerinde en azından kız ailesi öldürulmüş gibi davranmalıydı ya da yeni bir kimlik...
Sonra tutturmuşlar bir tarafsız bölge... tarafsız bölge ama direnişi barındırıyor. Ne hikmetse düşman bunu bilip de bu nasıl tarafsızlık demiyor. Yerlerini biliyorlar hatta prensesin oldugu yere baskın yapabilecek durumdalar ama onca zaman bunları kendi hallerine bırakmışlar. Direnişin de tam olarak ne yaptığı belirsiz. Drew Harrison ve Lilah sohbetleri iyiydi eğlenceliydi ama ne bileyim bir köle
Kitaba basladım lakin daha basındayken bunaldım. Ben kitapta karakterlerin abartılmasına karşı değilim fakat gereksiz abartı? Iste bu sıkıyor. Anladım erkek karakter yakışıklı ama Allah aşkına hangi yakisıklı yüz insanı en dertli anında kendinden gecirir? Kadın karakterin başından onca olay gecmis yabancı bir evde yabancı bir yatakta uyanıyor ama karşısına cıkan yakışıklı bir adam için eriyor. Kadınlar böyle basit yaratıklar mı? O an aklı başında her kadın tehlikede miyim? Bu adamın niyeti ne? Yaşayacak mıyım diye düşünür. Bu karakterin hayal dünyasında kırmızı elbise giymiş bir "sürtük" belirip adam söyle güzel böyle güzel diyip duruyor. İc sesi anlarım lakin böyle elbise goymis benlik vs basit geliyor bana. Ayrıca cinselliği basitleştirmesi de nahoş bence. Evet bu konuda rahat kesimler çok. Ama adım başı boyle alelade olması da insanı tiksindiriyor. Kitap Ask Nöbeti kitabına benzetilmiş gibi geldi. Daha başındaki düşüncem bu. Bakalım ilerleyen sayfalarda düzelecek mi yoksa yarım bırakılanlara mı katılacak?
Kitap fantastik serileri talan etmişlerin imdadına yetişen türden bir kitap. Gel gelelim fey peri mitlerinin İrlanda ve İskoçya'dan alıp İtalya'ya yapıştırılması bir parça yapay durmus. Her ne kadar başka bir dünya oluşturulmuşsa da o dünyada İtalyanca diline ve toplumuna ait emareler bence kitabı basitleştiriyordu. Keşke yazar yeni bir toplum, yeni bir dil ve yeni bir kültür de oluştursaydı... ayrıca yazarın Sarah J. Mass'tan etkilendiğini düşünüyorum. Gerek bazı asina isimler gerek kitabın ismi olsun çağrıştırıyordu. Alemin Kazan tarafından oluşturulması bile aynıydı. Lorcan(ki Cam Şato da da bir Lorcan vardı unutmayalım) karakteri biraz Prens Rowan, biraz Yüce Lord Rhys(Rhys'in de kanatlı bir ilial-savaşçı türünü hatırlayamadım yanlış olabilir- savaşçı olduğunu unutmayalım) biraz Game of Thrones'dan Khal Drago(siyah göz makyajı iri yarı vücutlar tüy detayları vs) gibiydi. Kisiliği Rowan ve Rhys'in karışımıydı. Hatta daha çok Rhys'di diyebilirim. Liderliği halkı icin yaptığı fedakârlıklar ve yerinde acımasızlikları sanki Sis ve Öfke Sarayı'nı okuyor gibiydim. Ancak... Fallon için aynı şeyi söyleyemeyeceğim. Ne bir Aelin Galathynius'tu ne de Feyre idi. Açgözlü nankör taht ve Dante sevdasında herkesi harcayabilecek zayıf karakterli bir ergendi. Kişilik gelişimi desen kız kitabın başında neyse oydu. Okurken lanetler ve hakaretler okuduğum bir kişilikti. Birilerine üstten bakarak hakaret ettiği laf soktuğu için de dahası kendisi için nice fedakârlıklarda bulunmuş ninesine sürekli hayatıma burnunu sokuyor, özgürlüğümü kısıtlıyor tarzı laflar edip terk edince bu kız iyi falan değil dedim.
Dante ahhhh Dante!!! Dante Dikenler ve Güller Sarayı serisinin Tamlini, Cam Şato'nun Chaol'u gibi tam bir salon efendisi görünümlü şerefsizdi. Sırf böyle bir karaktere kendini paspas
Rollerin degistigi kitapEdebiyat & Roman
Kitabı tam da böyle tatlı yabancı romantizmi modumdayken okudum. İşin açığı kitabın anakarakteri Millie ile kendimi fazlaca bağdaştırdım. 4 erkek arkadasın orrasında tek kız olarak onlara ayak uydurusu degil tabi. Cünkü istesem de o kadar küfürbaz ve iste erkeklere òzgü olmam mümkun degil neyse...
Millie'ye degindik böylece. Seri katillere takıntılı, konuşmaları denizci bir erkeği aratmayan cinsten grubu bir arada tutan kişi. Bir araya gelmeleri de ilginç zaten. Bunun dısında grubun diğer dört erkeginin her seyini bilirken digerleri onu hic tanımıyor diyebilirim. Îce kapanık ve gizemli takılıyor. Yaşadıgı sorunları gecmisini gizliyor. Yaniii burda sorunlu olan erkek degil kadın karakter. Hatayı yapan da kadın yani... bu yònden kliseden sıyrılıyor.
Psikolojik olarak Millie'ye hak verdim. Ailevi sorunlar insanı böyle duygusallıktan kaçak ve ürkek yapabiliyor.
Ve adamımız Raid grubun yakışıklı ineği. Üniversitede goz ile alakalı bir bölümde doçen dr. Karakterler zaten genel olarak aynı işyerinin farklı bölümlerinde ve farklı kadrolarında çalışòyor bu da kitabı her mekanda komik kılmayı başarmış. Arkadaslıkları komikti. Tekrar Raid'e dönersek Millie ve Raid birbirlerinin en yakın arkadaşı ve alkollü olduklari bir gece birbirlerinin farkına varıp bir şeyler yaşıyorlar ve bunu diğerlerine söylemeden atlatmaya ćalışıyorlar. Buralardaki halleri ćok komikti. Afallamaları ppt kırmalari of pot kırdımları vs... sonra iyi miyiz arkadaş mıyız vs?
Sonra bir parti için 5 arkadaş online bir sitede partner bulmaya karar veriyor ve her şey òyle başlıyor. Millie ikinci adıyla belirsiz bir profil olusturuyor ve Raid ile eşleşiyorlar. Başta ilk cümlesinde onun hemen tanıyacağını düşünse de öyle olmuyor ve yalanlar yalanlar vs... sanal duygular gerçek duyguların üzerine biniyor setler
Reklam