Esra IŞIK
@Esoes19
Kanatlarımı kendim taktım. Zira hayat tökezleyip düsmeni pusuda beklerken, düştügün yerden kalkman için de tezahürat yapan oyunbaz...
(Gt sadece hakedene)
Bir kadının kendini ve dişiliğini keşfetme öyküsüdür bu kitap
"Öğrenmeye başladığı şey özgürlüğün yüküydü. Özgürlük ağır bir yüktür, ruhun yüklenmesi gereken büyük ve garip bir sorumluluk. Kolay değildir. Verilen bir armağan değil, yapılan bir seçimdir; bu seçim de zor bir seçim olabilir. Yol, yukarıya çıkar, ışığa doğru çıkar; ama yüklü yolcu oraya hiçbir zaman varamayabilir."
Sayfa 146
Reklam
çizik
Geleceğim, bekle dedi, gitti...
Ben beklemedim, o da gelmedi...
Ölüm gibi bir şey oldu...
Ama kimse ölmedi
Bazen yalnızlığımın asıl nedeninin henüz doğru insanla tanışmamış olmam değil de benim henüz doğru insana dönüşmemiş olmam mı diye merak ediyorum.
Ebeveynlik üzerine...
Ebeveynliģin en delice yanı, uzun yıllar sonrasına kadar başarılı olup olmadığın hakkında en ufak fikrinin bile olmadığı devasa bir deney olması
Ahmet Ateş Mirzan'dan Kayra'ya Figânlar...
Erkekler ağlamaz derler ya hani... Yalan! Külliyen yalan! Öyle bir ağlıyorum ki ben şimdi... Öyle bir döküyorum ki yaşlarımı... Göz pınarım kurumaya utanıyor. Onlar bile seviyor senin için ağlamayı. Onlara bile işlemişken bu kadar, ne yaparım ben şimdi sensiz?
Reklam