Esra Özgen
@Esr4ozgen
Okurken ruhuma dokunan ne varsa burada kendine yer bulacak.
Şu anda okuduğu kitap
Van Gogh1000Kitap
Şuan imkanım olsa Van Gogh'a kocaman sarılırdım... Kendisi öyle nahif, öyle düşünceli, öyle ince ki... Zaten onu anımsatan her şeyi çok seviyordum ama mektuplarını okudukça sevgimin sebebini daha iyi anladım. Ruhumun ona çekilişini artık adlandırabiliyorum..
Theo'ya Mektuplar
Vincent Van Gogh 🩶
27.sayfa sonrası hislerim.
Reklam
Nasıl Ölünür?
Tam anlamı ile "ne okudum, neden okudum?" dediğim bir kitaptı. Kısa hikayelerden oluşan çok ince bir kitap olduğu için ders aralarında boş kalmamak adına çantama attığım bu kitaptan hiçbir çıkarım yapamadım. Hikayeler o kadar kısa o kadar detaysız ve o kadar hiçbir şey anlatmıyor ki ben ilk hikaye bitince diğer üç hikayenin birbiri ile bir alakası varda ben mi anlayamadım diye dönüp baktım sonra farkettim ki o hikaye o kadarmış, yani vereceği pek bir şey yokmuş. Yine de karamsar yazılar okumak isteyenlerin ilgisini çekmiş olabilir diye düşünüyorum ama bence onlar bile okurken sıkılırlar. Yine de sevenine ve emeği olan herkese saygım sonsuz. Belki dışına adına kanıp okumak isteyen olursa diye vakit kaybı yaşamaması adına bu incelemeyi yazmak istedim. Tabi tercih meselesi yazarını ve kalemini sevenlere de saygımız sonsuz. Esenlikler.. :)
Merhaba,
"Ben az önce ne bitirdim.!" dediğim bir kitapla karşınızdayım.
Öncelikle yazarın kalemiyle nasıl tanıştığımdan bahsetmek isterim çünkü kendisi benim için kıymetli bir hikayedir.
Kendimi bildim bileli -yayın hayatının başından bu yana- ayarsız dergi okurum orada benim için çok kıymetli bir büyüğümün Merve Sevde Selvi'nin kalemi çok iyidir bak sana hitap edeceğini düşünüyorum demesi ile dergideki yazılarını keşfetmiş olduğum her yazısında mutlaka kendimi bulduğum kalemdir kendileri. Hatta öyle oluyordu ki yazı bittiğinde kendimi yazının %70inin altını çizmişken buluyordum.
(en az %70)
Bu kitabı her gördüğümde içinde benden çok fazla şey barındırdığına emindim hissetmiştim ve bir türlü okumak nasip olmamıştı.Keyifle gerçekten sindirerek canımı yaka yaka, gözümü aça aça okumak istediğim bir kitap olduğu için bu zamana kaldı ve tamda ihtiyacım olduğu bir zamanda hayatıma dahil oldu.
Kitaba gelecek olursak;
Öncelikle dış tasarım olarak çok beğendim -yazarın kendi tercihimi bilmiyorum ama- kitap hiçbir şey anlatmıyor olsa dahi -ki kesinlikle öyle değil- bir duruşu, bir asaleti, bir ruhu var. Her öykü arasında siyah sayfalar yerleştirilmiş yazı puntoları ve öykü başlıkları çok asil ve karakteristik, çok derin kendine çeken bir dış tasarıma sahip.
İçine içeriğine gelecek olursak ; alıntılarımdan da anladığınız kadar utanmasam kitabın tamamını alıntılayıp yazacaktım.Buraya paylaştığımdan çok daha fazla şeyin altına çizdim.O kadar derin insanın içine o kadar dokunan karakterleri betimlemeleri ve öyküleri var ki insan okurken canı yanmadan edemiyor insanın yüreğine -tabi hâlâ bir yüreği kalmışsa- dokunmaması imkansız ve tuhaf olan yanı ise bundan inanılmaz keyif aldırıyor olması.
Kitap okurken adeta bir muhacir ile sohbet ediyor gibi hissettiğinizde oluyor bir
Ruknettin'i aynalarda ağlattığı kadar var.
Merhaba, kitap incelemeleri konusunda yeni olduğum için hataya mahal vermemek adına mümkün mertebe kısa tutacağım.
Keyifle okuyup çokça satırının altını çizdiğim bir kitap oldu.
Ve buraya kendimi bulduğum bir paragrafı bırakıyorum.
“Her şey bir güz yağmurun beklenmedik bir anda yağmasıyla başladı.
Yürüdüğüm yollar hep çıkmaz sokaklara varıyor, elime tutuşturulan adresler yaralanmış bir geçmişe götürüyordu.
Kendimi anlatmaya yetecek sözcükler verilmemişti bana. Sesimi yükseltmeyi ise hiç becerememiştim. Daralır ve genleşirdim ağlar ve gülerdim, kimse görmezdi. Hayatımın iç burkan bir yanı olduğunu herkes kabul ederdi. Bense naif bir duyarlılıkla o herkesten uzak dururdum.
...
Bulduğun her kağıt parçasına yazıyordum hayat oysa bu sözcüğün cismini taşıyacak gücüm kalmamıştı.”
Dip not olarak: okumak isteyenler için oldukça kısa ve yormayan on üç bölümden oluştuğunu söylemekte fayda görüyorum.
Niyeti olup okumaya başlayan herkese keyifli okumalar dilerim.
“Yedi kapı yedi iklime açıldı.
Yedi iklim yedi denize.” Deyip incelemeyi size bırakıyorum.
Ömer Lütfü Mete'den Leyla'ya, Mevla'ya ve dünyaya dair şiirler.İnceleme
Benim annem yüz lisan bilir yüzü de güzel
Her bedende bir insan bilir
Sözü de güzel, sözü de güzel,
Özü de güzel…
Benim annem yüz lisan bilir Yüzü de güzel… Benim annem yüz mevsim açar.
Yüzü de bahar, Kan ağlasa gülücük saçar
Sözü de bahar, sözü de bahar,
Özü de bahar, yüzü de bahar…
Benim annem yüz can kuşanır yüzü de melek
Her biri bir ömür yaşanır..
Ömer Lütfü Mete'den Leyla'ya, Mevla'ya ve dünyaya dair şiirler...
Sevgi özlem ve rahmetle
Ömer Lütfi Mete
Gülce
Ömer Lütfi Mete
GülceReklam