Tanizaki ile ilk deneyimim. Açıkçası biraz konudan konuya atlıyor diyebilirim. Geçişleri nazik tabii. Mimariden tuvalete, yeşim taşından kadınlara, oradan da yemeğe...Simetri ve mantıksal ilerleme görmek isteyen ben; zaman zaman düzeltme isteği hissetmedim değil ama zevkle okudum. Mum ışığı ve gölge anlatışı özellikle inanılmaz güzel.
Engin Hoca resmen en basitinden, yormadan anlatmış; gerek terimleri az kullanmasıyla gerekse kullandığı yalın dil ile nasıl profesyonel “İnsan Olmak”ın dersini vermiş! Kendi bilincinin derinliklerinden genel bir bakış atmak isteyen herkes -ki bence bu “İnsan Olmak”ın altı kuralı-bu kitabı ara ara tekrar okumalı! Zira “İnsan Olmak” bu çabayı bari yaptırabilmeli...
“Küçük Ağaç yüreklidir.
Ve onun gücü inceliğindedir
Ve Küçük Ağaç asla yalnız kalmayacak”
Ne yürekli kitap! Çeroki olmak, Tanrı dağda yatara inanmak isteriz!