Esu
@Esu35
Iki ömrüm olsun isterdim biri yaşamak diğeri okumak için…
Hayatımın en mutlu ânıymış, bilmiyordum. Bilseydim, bu mutluluğu koruyabilir,
herşey de bambaşka gelişebilir miydi?
Evet, bunun hayatımın en mutlu ânı olduğunu anlayabilseydim, asla kaçırmazdım o mutluluğu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ben gibi...
"Halide Abla geceleri yaşamayı severdi.
Kendi yalnızlığına ortak olsun diye gece açan çiçekleri sevdi hep.
Kim bilir belki de kendine benzetiyordu o çiçekleri."
En tehditkar kötülükler, ortalarda görünmeyenlerdir.
Çünkü insanların kalbinde bir maskenin altında saklı durur.
Ne zaman, hangi suretle görüneceği belli olmaz.
En acıtanysa, en yakınlarının kalbine çöreklenmiş ve en zayıf anında karşına çıkandır.
İyilik bu evrende henüz keşfedilmemiş yerler kadar
uzaktaydı.
İyilik artık kimselerin konuşmadığı arkaik bir dilden kalma, manası çoktan unutulmuş bir sözcüktü.
İnsanları endişelendiren, üzüntüye boğan günahkar olmaları degil, başkalarının kendilerinden daha iyi, daha masum olma ihtimaliydi…