Ben gidip rus, İngiliz yazarlarında boğulmuşum. Mis gibi bir Yaşar Kemal varken. Kitabı yaklaşık 50 saatte okudum. Uyumak istemedim. Yemek yemek istemedim. Saat gecenin 4.54 ü ve ben kitabı bitirdim. Okur dostlarım yabancı yazar okumayın yaşar Kemal okuyun.
Yaşar hocamızı rahmetle anıyorum öncelikle.
Kitap konusu bağlamında imamı Azam’ı yücelten ( ki yüceltilmesi gereken) bir kişilik olarak aktarıyor ama geri kalan konu ve kişileri bazen amansız bazen eksik ve bazen de fazla fazla eleştiriyor ve bazen de fazla fazla övüyor. Kitabı bitirmeye az kala yarım bıraktım artık. Hocamız eleştirdiği konuları çok sert bir dille eleştiriyor ama bir çerçeve çizmiyor. Bu da benim gibi bir okuyucuyu zor durumda bırakıyor bazen. Yine de emeklerine sağlık ben din ve tasavvuf üzerine okuduğum kitaplarda birleştirici bir düşünceyi her zaman daha faydalı bulmuşumdur. Öfkeli bir dile sahip rahmetli hocam okurlarını da yer yer öfkelendirebilir. Allah öfkesini doğru yöneten kullarından nasip etsin.
Kitabı beğendim ama yoruldum. İlk başlarda kişiler, her Rus edebiyatında olduğu gibi bir kişinin en az 3 ismi olması ve kafada oturtmaya çalışma. Olabilidiğince detaylar… sıkmıyor ama bazı noktalarda boğulmaya başlıyorsun. Okunası güzel bir kitap.
Toplum tarihi merakı olan herkesin okuması ve ibret alması gereken bir kitap. Özellikle kadınların okumasını tavsiye ederim. Bir toplum nereden nereye gelebilir. Yazarın dili ve hikaye anlayış şekli çok güzel. Olayların ortasındaymışsınız gibi bir izlenim veriyor.