“Bu adam bilge ve kendini tanıyan bir kişi mi? Yoksulluktan, ölümden ve zincirlerden korkmadan, tutkularına kafa tutup gururu hor görebilir mi?”
- Horatius
"...Zaten acıya ve yalana ne kadar dayanabileceğimi hep merak etmişimdir. Aslında sadece birkaç yıl merak ettim çünkü bir gece aynaya baktığımda, kıpkırmızı gözlerim bana bütün dünyayı ve iğrençliklerini hazmedebileceğini söylemişti..."
"Kendini öldürmek, bir anlamda, melodramlarda olduğu gibi içindekini söylemektir. Yaşamın bizi aştığını ya da yaşamı anlamadığımızı söylemektir...
Yalnızca “çabalamaya değmez” demektir kendini öldürmek...
İsteyerek ölmek, bu alışkanlığın gülünçlüğünün, yaşamak için hiçbir derin neden bulunmadığının, her gün yinelenen bu çırpınmanın anlamsızlığının, acı çekmenin yararsızlığının içgüdüyle de olsa benimsenmiş olmasını gerektirir."
"Düşünmeye başlamak, için için yenmeye başlamaktır. Bu başlangıçlarda toplumun fazla bir etkisi yoktur. Kurt insanın yüreğindedir. Yürekte aramak gerekir onu."
“Yüzündeki her kırışığın yanında daima bir yara izine rastlanır, Notre Dame'in. Tempus edax, homo edacior; bu değişi tüm kalbimle şöyle çevirebilirim: 𝗭𝗮𝗺𝗮𝗻ı𝗻 𝗴ö𝘇ü 𝗸ö𝗿𝗱ü𝗿, 𝗶𝗻𝘀𝗮𝗻 𝗮𝗵𝗺𝗮𝗸.”