Alfa olarak şişeden alınmış, Alfa olarak şartlandırılmış bir insan, Epsilonların işini yapmak zorunda kalsaydı çıldırırdı, çıldırır ya da her şeyi kırıp dökmeye başlardı... Epsilonlara özgü özverileri yalnızca Epsilonlardan bekleyebilirsiniz. Çünkü Epailonlar için bunlar özveri değil, en az direniş sınırıdır... Elinde değildir, yazgısı önceden belirlenmiştir. Şişeden alındıktan sonra da şişede kalmaya devam eder; çocuksu ve embriyonik saplantılarla dolu görünmez bir şişede. Elbette her birimiz, bir şişede geçiririz yaşamımızı. Ama eğer Alfa isek, şişelerimiz görece daha büyüktür. Daha dar bir alanla sınırlandırılsaydık, sürekli acı çekmemiz gerekirdi.
Öyle dehşete kapıldı ki kişilik,
Aynı değildi artık benlik;
Tek mizacın çift adına
Ne iki dendi ne de bir
Kafası karışmış akıl
Tanık oldu kavuşmasına ayrılığın...
Bir dostun temel işlevlerinden biri, vermek istediğimiz, ama düşmanlarımıza uygulayamadığımız cezaları (daha yumuşak ve sembolik bir biçimde) çekmektir.