Merve

"insan kendi özgürlüğüne mahkumdur." sartre
dolayısıyla istese de istemese de, bir insanın yaşamına daimi bir neşenin ve kendiliğinden gelen soylu bir mutluluğun dahil olması öyle temel bir zorunluluktur ki , insan ancak bu sayede kendinde bulunan şeylerden keyif duyar ve sahip olduklarından fazlasını istemez. bunları küçük bedenin değersiz, anlamsız ve kalıcı olmayan duygularıyla karıştırmak hakkaniyete sığar mı? insan hazza üstün geldiği gün, acıya da üstün gelecektir. ancak bir insan, en sağı solu belli olmayan ve kendini kontrol edemeyen efendilere, yani hazlara ve acılara köle olduğunda bu köleliğin ne kadar kötü ve tehlikeli olduğunu görüyorsun. dolayısıyla özgürlüğe kaçmalıyız.
Tatil planı hazırsa sıra okuma listenizde!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik. 💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
".... sadece birbirlerine sevgiyle bağlanan, erdemli insanların bir araya gelip sosyalleşmesi..."
insan sürüden daima ayrılmalı.
insan, yaşamıyla ilgili olarak çoğunluğun tercihlerini örnek alma zorunluluğunu hissetmemeli, aklı temel almalı, akla karşı duran kalabalıktan kendini kurtarmalıdır.
hakikatin en kötü yorumcusu: avam
hakikatin en kötü yorumcusu olan avamın neyi onayladığını değil, ebedi mutluluğa nasıl erişebileceğimizi araştıralım.