Bizim topraklardan çıkmayan, bizim kültürümüzle yoğrulmayan hiç bir yazarın, bizim felsefemizi gerçek mânâda anlaması ve anlatması mümkün değildir. Biz nasıl ki Budha felsefesini ancak taklit edebiliriz, bu da benzer bir durumdur. İslam felsefesi engin bir denizdir, heveslenip yazılmaz. Bu sebeple yüksek bir puana ulaşması zor. Gerçi Elif Şafak’tan daha başarılı olduğu tartışılmaz.
(Kitabı yıllar önce okudum, göz gezdirince kolay hatırladım. O zaman da benzer hisler yaşamıştım.)
Reklam
Yani.. ne diyeceğimi bilemedim şimdi. Yorumları okuyunca bir gülme ihtiyacı da doğmadı değil. Gülümseyerek yazıyorum.
Kitap başlamasıyla bitmesi bir kısalıkta mini romanlardan. Özellikle başlarda bazı insanları rahatsız edecek kadar argo(açık) cümleler kullanılıyor. Bunun bir kitap boyu süreceğini sanmayın, kısa bir süre sonra normale dönüyor (kısmen) :)
Öyle zorlu bir konu yok aslında, 2 öğrencinin duygusal ve cinsel birlikteliği kısa bir süre sonra yollarının ayrılmasıyla bitiyor. Bir daha hiç karşılaşmayan çiftlerden biri ölüyor, diğeri de büyük ihtimalle hayatına devam ediyor :) Sonu açık bırakılmış.
Kitap bittiğinde benim içimde ılık bir esinti kaldı. Ne kötü bir duygu, ne büyük bir coşku.
Okumazsanız bir şey kaybetmezsiniz elbet, fakat yazarı tanımak için okunması gerekli sanki. Zambra’nın ilk kitabıydı, arkasından hemen farklı bir kitabını okumaya başladım. Ve hiç yabancılık çekmiyorum şu an satırlar arasında. Bu kadar düz yazdığı için belki de, bir yakınlık hissettiğimi bile söyleyebilirim.
Okumayı düşünenler vazgeçmesin.
