Eylem
@Eylem___
~~~~~
#72630998
#64965953
#59154348
“Bunlar, engerekler ve çıyanlardır
Bunlar, aşımıza, ekmeğimize göz koyanlardır
Tanı bunları! Tanı da büyü”
221 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Atatürk’ün özellikle okullarda okutulmasını tavsiye ettiği Finlandiya’nın ayağa kalkış hikayesi. İlginç olan, hiç yabancılık çekmiyorsun okurken. Çünkü yüzyıl sonra bugün kendi ülkenin benzer duruma tekrar düştüğünü görüyorsun. Kara cehalet ülkenin kaderi gibi. Kurtulamıyorsun.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Canım şairim.. Sana dair her güzel söz yüreğimin nadide misafiri olur ancak. Bu kitabı da elbette ki çok sevdim. Kısacıktı ama baştan sona sen vardın ya dahası ne.
Belki araştırılsa kolaylıkla bulunabilecek bilgilerdi, belki de yazara ait çok özel anılardı bilemiyorum. Sayfalar arasında adı geçen bir şiirin oldu mu, kitabı bırakıp kendi sesinden tekrar dinleyerek ilerledim okumaya. (ki bu şiirlerin neredeyse tamamını ezberlemiş olsam da)
Çok ayrıntılı değil ama O'nu biraz daha tanıyabilmek için okunabilir. Fazla beklentiye girmedim okumadan önce, hatta biraz ön yargım da vardı; sevmiyorum ölenlerin ardından nemalanan insanları. Bu da öyle bir kitap belki de.
Bana bir şey kattı mı.. bir kaç ufak ayrıntı dışında hayır. Ama sabah sabah o aşığı olduğum sesiyle tekrar yoğurulmama sebep oldu ya.. kahvelik hatır gibi değerliydi..
"seni sevmek,
felsefedir kusursuz.
imandır, korkunç sabırlı."
Keşke tamamlayabilseydi
Ne kadar da heyecanla başlamış. Sanki yetiştirememe kaygısıyla her şeyi birden anlatayım der gibi bir telaşı vardı, bana da geçti.
Sonra birden öylece bitti.
Ardından yazılan son söz ile de öldü...
‘Analara kıymayın efendiler..’
————
Adına aldanmayın. Bir çocuğun öfkeli sitemiyle söylenmiş ve sonrasında fantastik bir hikayeye dönüşmüş orta ayar bir kitap.
Yazarı çok beğenirim fakat fantastik hikayelerden genelde pek hoşlanmam. Türünü sevenler için bir tık daha fazla beğeni alacağını sanıyorum.
Sinirlerimi ciddi anlamda bozan, ‘bi dk. n’oluyor ya’ dediğim incelememi yazmak için, bir kaç gün dinlenip iç dinliğine ulaşmak istediğim bir kitapla baş başayım yine. Kitap çok iyiydi, yazarın kalemi, beyni tartışmasız hayranı olduğum kalitede yansımıştı romana. Mutlu hayran kategorisinde kitabı okuyup bitirdim ve diğer bütün okuduğum kitaplarda yaptığım gibi işi tersinden yapıp, kitap ile ilgili değerlendirme, eleştiri, kullanılan kaynaklar vs araştırmaya başladım. İşte sıkıntı da burada çıkmaya başladı.
[Bundan sonrası *Spoiler içerir!]
;;;
Ziya Hurşit’in gerçek bir Atatürk suikastçisi olduğunu bilmiyordum mesela.. İzmir suikastini biliyor fakat hangi isimlerin olduğunu hiç hatırlamıyordum (roman karakteri sanıyordum bu kitabı okurken) Bu adam madem gerçekti, o halde neden, Günday böyle bir yüz karasını bu kadar tatlı dille bize lanse etmek istedi. Atatürk suikastinin en güçlü ismi olan Ziya Hurşit bu romanda neden silahlı ve psikolojisi bozuk bir erin en yakın hayali arkadaşı olarak karşımıza çıktı ve bu er •bir komutanın öldürülmesi olayına karıştı. Bu ve benzeri Ziya Hurşit ile ilgili bir çok sorunun kendisine sorulmuş olacağını ümit ederek, yazarın röportajlarını araştırdım. Sadece bir röportajında denk geldim.
Röportajda, ‘Ziya Hurşit’i bir roman kahramanına dönüştürmeyi uzun süredir düşündüğünü’ söylemiş. ‘Ziya Hurşit’in neden ve hangi amaçla Atatürk’e suikast düzenlemeyi düşündüğünü yeterince bilemediğini, kaynaklarda bununla ilgili tarihsel kanıtlara ulaşamadığını, bu yüzden gerçek ve kurgunun harmanlandığı bir hikaye anlattığını’ söylüyor.
Ben yine aynı soruyu soruyorum; neden bir suikastçı? Neden Ziya Hurşit? Kaldı ki Hakan Günday’ın ana karakterleri evet hep içimizden, ama tarihte adı geçmeyen insanlar. Hele ki böyle kara bir defterde!
•Biraz daha
