Fakat insanoğlu aptal değilse bile korkunç derecede nankördür. Nankörlerin en nankörüdür. Eşsiz bir nankör. Hatta insanoğlu için en iyi tanımlama da şöyle olmalıdır: iki ayaklı minnet bilmez bir yaratık.
Keşke bütün bu hareketsizliğimin sebebi tembelliğim olsaydı. İşte o zaman gerçekten saygım olurdu kendime. Hiç değilse tembellik gibi gayet insani bir özelliğe sahibim diye kendimle gururlanırdım.
Bu inlemelerin hiçbir fayda sağlamadığını, boş yere kendisini ve sevdiklerini yorduğunu, kızdırdığını herkesten iyi bilir; hatta gözlerinin önünde onlar için yırtınıp durduğu ailesi ve çevresinin ona zerre kadar inanmadıklarını, iğrenerek baktıklarını, bu yapmacık, abartılı halinden tiksindiklerini bilir.
İtiraz etmeyi bir dene bakalım. Bağırırlar: "Nasıl olur efendim! Ayaklanmak yasak ! İki kere ikinin dört ettiği kadar kesin bir bilgidir bu. Doğa size danışmaz, beğenmediğiniz bu düşünceler onun umrunda olmaz. Doğayı bütün sonuçlarıyla kabul etmelisiniz. Her şeyiyle , duvar duvardır..."