"Mesele şu, Sorrengial. Umut kaypak, tehlikeli bir şeydir. Dikkatini dağıtır ve kişiye ait olduğu yerde, olanaklarda tutmak yerine olasılıkları yönlendirir."
Tenimin altında tuhaf, sızlayan bir acı duydum. Bunun ne anlama geldiğini düşünmek istemiyordum -belki de kanlarımızın bu tuhaf hançerde bir araya gelmesi, kendine özgü bir büyüye sebep olmuştu.
Arkadaşının ve yeğeninin sonuçları pozitif çıkmıştı. Yıllardır Yeşil için aranan kalp Drew'un kalbiydi. Nasıl bir ironiydi bu, ikisinin kalbi birbirleri için atarken tek kalp, hayatta kalanı seçecekti.