Münzevî
@Eyyubb
27 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Çoğunlukla Hayat'a acımasız isimler veririz, ancak sadece kendimiz acılı ve karanlık olduğumuz zamandır bu. Ve biz onu boş ve faydasız addederiz, ama sadece ruhumuzun viran yerlerde dolaşırken ve kalp kendini aşırı bilmekle sarhoşken.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
... bakarsanız onun hayata sımsıkı tutunduğunu göreceksiniz, dün geçti diye yas tutuyor, bugünün hızını suçluyor ve yarını korkuyla bekliyor.
Bütün bunlar hayatım gençliğin baygınlığıdan uyanmadan önce, Tanrı kalbimi aşk meşalesiyle tutuşturmadan önce, sevgimin tohumları büyümeden önce oldu.
Bıkmadım
koyu renkler kullanıyorum hayatımda
koyu mavi, acıyı anlatırken
sessizce öperken, koyu beyaz
ve saçlarım hakaretlerle okşanırken
koyu bir itiraf sarıyor beni.
susmak elbette zehirlidir
ve rahatlık getirir yazıklanmak da.
Ey tenimde uzak yolculukların lekeleri!
Ey çocuklarda uyuyan intizamsız güneşler!
gelin ve boğdurun bu köleleri.
yalanı seyreltiyor uykusuzluklar
aklımın köşesinden atlılar geçiyor
değil mi ki beni şımartan gökyüzüdür
ve ben o tanyerlerinin sulbünden gelmekteyim
hiç bir dostumu kalebent saymam parmaklıkların ardında
kan değildir dostlarımın çakrışına bulaşan
kan değil,mürekkep lekesi ben bilirim
çünkü birgün gerçekten kan aktığında
ölüm çiçeklerin yırtıcı dülgerliği sanılacaktır
karaysam şimdi öfkenin payı vardır karanlığımda
aşktandır titrediğim eğer ki titriyorsam
