Edibe Güler
@Ezmo
187 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
"Bir gün her şeyi ölüm bitirir."Hayata Dair
1801 İngilteresinde, kırsal bir kesimde uğultulu tepeler ev halkı ile Grange malikanesi arasında geçen sıradan, basit insani olaylar gibi görünse de, okuyucuyu içine çeken ancak, kötücül, iç karartıcı söylemlerle dolu bir kitap bitirdim.
"Bir gün her şeyi ölüm bitirir."
Spoiler vermemek için detaylara giremesem de bu kitapta bunu açık açık görebilir okuyucu.
Aşk, intikam, öfke, hırs, kıskançlık gibi insanın karanlık yüzünü yoğun bir şekilde hissettiriyor yazar.
Kitabın bence en güzel yanı, bütün kötülüklerin sadece yapana zarar vermesi. Kötülükler ölümle temizlenmesi, bütün kötülüklerin ve problemlerin ölümle çözüme ulaşması. En iyi temizleyici ölüm.
Heathcliff, Hindley, Joseph gibi okurken baştan, kitabın son sayfasına kadar gıcık olacağınız, öfkelenip bir kaşık suda boğacağınız karekterlerle dolu.
Kitaptaki karekterlerin, girdiği yere kötülük saçan, kötücül algıları yayan, batıl inanışlara sahip, bağnaz, canavar, habis ruhlu olması içinizi darlayacak.
En sevdiğim durum ise kötücül planlarının hiç birisinin tutmaması.
iyi niyet ve huzurun hayatta olduğu gibi bu kitapta da kazanmış olması.
Genellikle hayatta naif insanların çevresinde hayatlarını kabusa çeviren psikopatlar dolanır. Bu naif insan ne zaman kendi iç dünyası, karanlık yönüyle karşılaşır, içe dönük kendini tanımaya başlarsa bu insanların işkence ve kötülüklerinden kurtulur.
Kitaptaki karekterlerden Edgar Linton naif bir insana örnektir.
Ancak, öfke nöbetleri geçiren, memnuniyetsiz, iyi yüz maskesi ile dolaşmak için çabalamasına rağmen öfkesine genellikle yenilen manevi işkence çektirmekten hoşlanan, kendi aklının hükmettiğinin dışında ona hiç bir şeyin yaptıramadığı, cinnet geçirmiş bir akıl gibi hareket eden deli bir karekter Catherine ile evlenmiştir. Ama o yine de, kötücül ruhlu birisiyle
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Tüm vejetaryen annelere ithaf olunur.
Klasikleri severek okuyan biri olarak kendime yeni yazarları da okuyup neler yazıyorlar merakı içinde 1000k da sık sık övülen ve reklamları önüme gelen bu yazara şans vermek istedim.
Şu an bu kitaba verdiğim paraya acımakla birlikte, değerlerimizi, aile kavramını sulandıran bir yazar tanımanın üzüntüsünü ayrıca yaşıyorum.
Sözü uzatmadan kitapta okuduğum ilk altmış sekiz sayfanın yorumlarına geçmek isterim. Her satırını her cümlesini sabırla okuduğumu da bilmenizi isterim.
yazarın ilham aldığı, Alice Miller'dan sık sık alıntılar yapmasını, yazarın kendi yaratıcılığının ve özgüveninin olmadığını göstergesi olarak görmeme sebebiyet verdi.
Ayrıca okudukça, tüm insanlığın kabul ettiği aile, özellikle anne değerini, "aile, kurumsallaştırılmış ve kutsallaştırılmıştır" mottosu ile sulandırılmak istenilen bir proje yazar olduğuna kanaatim kesinleşti.
"Çocukluk cehennemdir"girişi ile yazar, iyi kötü demeden tüm bir aile içinde büyüyen çocuğun özellikle anne tarafından nasıl bir katil Hitler'e veya tecavüzcü bir babaya dönüştüğünü inceden inceye yazmaya başlar.
"Çocukluk insanın en kötü dönemidir.
Başınıza ne gelirse gelsin, asla çocukluktaki kadar kötü olamaz" derim der. 16
"İyi aile yoktur. Ya da , paradoks şu ki İyi aile, "iyi aile yoktur" düsturuyla hareket edebilen aile olabilir ancak. En iyi anne baba bile çocuğuna zarar verir. Anne babanın çocuğa verdiği zararı örtbas edebilmek için anne babalık kurumsallaştırılmış ve kutsallaştırılmıştır. 16
diyerek devam eder.
Yazara göre aile, "her şey demek değildir.' ve "çocuğa cehennemi yaşatan ailedir." "özellikle annedir."
"Aile, özellikle cahil anne çocuğun ruhunu sömürür, hiçlik çukuruna atar." Çocuğu kötü insan yapan tek sorumlu vardır o da toplumun kendisine yüklediği melek anne
