Edibe Güler
@Ezmo
187 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Çocuk deyip geçmeHayat ve İnsan
İnsan doğuştan içinde iyi ve kötü seslerin varlığıyla dünyaya gelir. İnsanın içindedir o sesler. Sineklerin Tanrısı insanın içindeki o sesleri sembolize eder.
İnsan, hayatta şahit olduğu durumlar karşısında kendi tercihi ile ya saf iyi, ya saf kötü olacağı gibi, iyi ve kötü arasında gelgit yaşayandır.
Bu kitap insanın doğuştan getirdiği bu nitelikleri okuyuculara çocuklar üzerinden anlatarak onların hiç de melek gibi olmadıklarını ve yetişkin gibi kararlar vermede, iradede yetişkinlerden farksız olmadıklarını hatırlatır. Onların içindeki canavarı ortaya çıkarır. Hiç de masum olmadıklarına, hatta yetişkinlerden daha fazla şiddete meyilli olduklarına dikkat çeker. Okuyucu eminim, oniki on üç yaşlarına dönüp kendine baktığında, o dönemde dahi iyilik ve kötülüğü fark edebildiğini, iradeli davrandığını görecektir.
Bu kitabı okuduğumda bana verdiği düşünce;
çocuk katilleri kiralayan yetişkinlerin, onların masumluklarından, ceza indiriminden yararlanarak cinayetler işlettirerek, onları kullanmaları oldu. Oysa onlar bazen cinayet suçlarını gönüllü ve şiddete meyilli oldukları için yapmaktadırlar. Hukuk sistemi bu duruma çözüm bulmalı...çocuk deyip geçilmemeli. Toplum olarak şiddete meyilli çocuklara gerekli cezalar verilmeli...yetişkinliklerinde de daha fazla zarar verebilecekleri göz önünde bulundurulmalı...
Kitap sıkıcı ve İç karartıcı tonda anlatılmış. Çok tekrarlar yapılarak bir bıkkınlık veriyor okuyucuya.
Ama yine de okunmalı diye düşünüyorum.
Okunmalı ve okutulmalı tavsiyemdir.
İyi okumalar...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Ah, şu kulaklarında çınlayıp duran kötülüğün ezgisi bir sussaydı.!" ( sayfa: 79)
Dünyada yaşayan tüm iyi insanların en büyük istekleri.
Bu dünya hayatında hep ama hep var olan kötülüğün ve aynı zamanda kötülüğün varlığına hep şaşıran, hayret eden iyi insanın ezgisi bu. Kötülüğün ezgisini susturmak istemesi. Ama onun, hiç bir zaman susmaması.
Hangi ezgi galip gelmiş hangisi yenilmiş önemli değil, önemli olan kötülük ezgisi ne kadar yüksek çıksa da iyilik ezgisinin bu gök kubbede hoş bir seda bırakması...
Güvenin, sıcaklığın, bütünlüğün türküsünü; sinsi, acımasız, tehlikeli kötülük türküsüyle harmanlıyarak okumak isteyenlere tavsiyemdir.
Okuyun okutun iyi okumalar...
İçimdeki Hayal Sharon M. Draper
Benim için bir yazar daha kaydı hayal dünyamdan....
#######:Bu kitabı okurken her bir satırı her bir harfi bana başka bir dünya açıyormuş hissi verdiği için, her bir cümleyi okuyup es geçemiyorum. Okuyorum. Çevreme bakıyorum. Hissediyorum. Bambaşka bir duygu yoğunluğuna giriyorum. Biraz şükür biraz merhamet, biraz doğayı farketme hisleri eşliğinde. Her cümlede bedenime elime ayaklarıma bakıyorum. Sonra okumaya devam, yüzümde merhamet sevgi dolu tebessümle. #######
Bu cümleleri yazarın önceki kitaplarında duyduğum duygu yoğunluğuyla ilk sayfalarını okurken yazmıştım. Peki, kitap bitince de böyle miydim?
"Ama bu beni susturmuyor. O yüzden benim için kötü hissetmeye kalkmayın çünkü söyleyecek çok şeyim var." Diyen kitabın kahramanı Melody gibi, benim de söyleyecek çok şeyim var. Torunum İlay'ın benden önce bu kitabı okumuş olması beni eleştirel inceleme yazmaya daha çok teşvik etti.
Serebral palsi hastalığı olan yemek yemeden tutun, tuvalet, banyo, kıyafet değiştirme gibi insanın sıradan yaptıklarında dahi bir başkasına muhtaç, sadece Elvira adını verdiği bir bilgisayar aleti ile konuşabilen, bir kız çocuğu kahraman olarak kurgulanmışken...
Okuyucunun gönlünü fethetmişken, iki kitap serisiyle...
Şöyle mi oluyor acaba?
Birileri bakıyor yazar en iyi satışı tutturmuş, popülist bir yazar,
dünyayı bir proje olarak gören kişiler, (kimse bunlar?)kurmak istedikleri dünyaya hizmet etsin diye yazarı mı yönlendiriyorlar?
Şimdi hoppala nerden çıktı böyle bir paranoyak düşünce diyenler olabilir.
Ama maalesef kitabı okuyunca bana hissettirdiği bu.
Kitabın özeti şöyle:
Melody yaşlı komşusunun düştüğünü görür ve bilgisayarından 911 i arar. Kurtardığı kadın ünlü bir İngiliz tiyatro sanatçısıdır. Melody'e ödül olarak İngiltere'ye turistik gezi
Kitabın "Şubatın en soğuk gününde toprağın kalbine emanet ettiğim babama... "
İthaf edilerek başlaması yeni baba kaybı yaşayan bana, çok dokundu.
Soğuk kış gününde babası ölen, beyin sinir uzmanı olan bir yazara, böyle bir kurgu ile yaşamın ölüme geçişini bilimsel verilerle anlatmak keyif verici bir roman oluşmasına sebep olmuş.
Akıcı sürükleyici hikayesi ile, bilim kurgu sevenler için ayrı güzellikte bir roman. Ölümü, sadece bilim ve panteizm inancı ile anlamaya çalışmak isterseniz keyifle okuyabilirsiniz. Zira, kitabın kahramanı Falin'in kansere yakalanması sebebiyle, "bu kadar güzel yeri terkedip yok mu olacaktı" sorgulaması boyutunda kendini bir panteist olduğunu keşfetmesi pek okuyucuyu şaşırtmasa da, beynin ölüme geçişini anlatan çok bilimsel bilgiler bulacaksınız kitapta. Kitaptaki kahramanın inancı, genelde moda olmuş, klişe bir şekilde ya Tanrı tanımaz ya da panteist olur nedense. Tanrı evrendir. Her varlığın içinde Tanrı'nın parçası vardır ve onlar bütünlük sağlayarak evreni yani Tanrı'yı oluştururlar. Oysa bu topraklarda yaşayanların genelTanrı inancı, evreni ve tüm varlığı yaratandır, Yaratıcı'dır.
Panteist bir adamı tanıma adına keyifle çerez tadında okudum kitabı diyebilirim.
Kitap kahramanı Falin'in sıradanlaşmış inancı dışında kurgusu oldukça dikkat çekici...
İyi okumalar....
YILDIRIM BEYAZIT HANTarih
"Ey askerlerim! Niyetinizi düzeltin, işi Allah için olanın, akıbeti de hayır olur."
büyük bir inanç ve samimiyetle, savaş öncesi askerlerinin azmini cesaretini arttırmak için öğütler veren, yiğit cesur bir o kadar da, Savaşçı ruhlu bir şehzade ve Hünkar olarak, bir Yıldırım Beyazıt Han göreceksiniz kitapta.
Yıldırım Beyazıt akıllı, cesur, gözü kara bir Savaşçıdır ve hafızalarda hep öyle kalacaktır. Yenilgisi, başarısızlıkları, ölümü yok sayılmıştır adeta kitapta.
Okay Tiryakioğlu'ndan, Osmanlı padişahlarının yiğitlik ve cesaretlerini, başarılarını büyük bir coşkuyla anlatan başka bir yazar tanırmısınız bilmem ama, bu kitapla yazarın,
"Osmanlı Hünkarı demek başarı ve zafer demektir" mottosunu her cümlesinde görebileceksiniz.
Zira Yıldırım Beyazıt gibi bir Hünkar'ın başarısızlığını bu kitapta asla göremezsiniz gerçek tarihte acı bir ölüm yaşamış olsa bile.
"Niğbolu zaferi, Yıldırım Beyazıt için en büyük zafer olarak kalmıştır, gerisi teferruattır"der gibidir Yazar, onun Timur'a yenilgisinden hiç bahsetmez.
Kitapta, Yıldırım Beyazıt'ın şehzadelik ve Hünkarlık dönemlerindeki can kardeşliği yaptığı Karatuğ teşkilatının manevi lideridir.
Teşkilattaki samur kürklü, keçe külahlı, kılıçlı mızraklı, kalkanlı yiğitler;
Alikar Bey'in oğlu İlimdar Bey
Sancar Yiğit Bey,
108 yaşına kadar teşkilatta kalıp can hıraç savaşan Evrenos Bey,
Yaralu Atmaca,
Deli Batur,
Muhammed Sancar ile birlikte,
keramet ehli olarak bilinen Fatma Nene,
Ayperi Hatun, Yıldızay hatun Bacıyan taifesi de anlatılır.
Ayrıca kitapta ihanet, kıskançlık, aşk ve kitaptaki tabirle "gıllıgışlı işleri" de okuyarak keyif alacaksınız.
Okuyun okutun.
İyi okumalar....