Yazar:
John Steinbeck
Çevirmen:
Ayşegül Çetin
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 43 dk.
Sayfa Sayısı:
96
Basım Tarihi:
2006
İlk Yayın Tarihi:
1947
Yayınevi:
Remzi Kitabevi
Orijinal Adı:
The Pearl
Orijinal Dil:
İngilizce
Orijinal Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
ISBN:
9789751409096
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
32 diğer baskı · Tümünü Göster
İnci
42,3bin okunmaSel Yayıncılık · Nisan 2023 · 102 s.
İnci
1.822 okunmaOda Yayınları · 30 Aralık 1995 · 120 s.
İnci
1.626 okunmaRemzi Kitabevi · 1 Şubat 2012 · 96 s.
İnci
1.998 okunmaİletişim Yayınları · 8 Ağustos 2023 · 92 s.
İnci
481 okunmaRemzi Kitabevi · 2006 · 96 s.
İnci
261 okunmaVarlık Yayınları · 1995 · 96 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
John Steinbeck ’in 
İnci kitabı, kısa ama derin bir hayat dersi sunuyor. Fakirlik, umut ve insanın içindeki açgözlülük ile sevgiyi yalın bir dille anlatıyor. Kino’nun yaşadıkları, sahip olduklarımızla istediklerimiz arasındaki ince çizgiyi gösteriyor.
Tek bir inci tanesinin bir hayatı nasıl değiştirdiğine tanıklık etmek, insanın yüreğinde sarsıcı izler bırakıyor. Kitap, mutluluğun bazen elimizdekilerde saklı olduğunu hatırlatıyor.
Kısa ama etkileyici bu eser, hırsın, korkunun ve sevginin en çıplak hallerini gözler önüne seriyor. Kesinlikle okunmalı!
•i n c i•
Bazen ‘kazandım’ sandığı şeyin en büyük ‘kaybı’ olacağını ya anlamıyor ya da anlamakta gecikiyor insan. Bazen de ‘kaybettiğini’ sanır ama aslında ‘kazanmıştır.’ J. Steinbeck’in bu öyküsünde bahsettiğim durumlardan ilkiyle karşı karşıya geliyoruz. Kitapta da geçtiği gibi “Yoksul insanlar için açlıktan sonra gelen en büyük düşmandı hastalık.” Meksikalı inci avcısı Kino, bebeğinin başına gelen olaydan sonra doktora koşar, az gelişmiş toplumun acı gerçeğiyle yüzleşir. “Bebeğim iyileşsin,” diye değil; “Bebeği tedavi edecek doktorun parasını ödeyecek bir inci bulalım,” diye dua ederler. Kino dünyanın en büyük incisini bulduğunda hayatının değişeceğine inanıp hayaller kurarken beklenmedik olaylarla karşılaşır… Verilmek istenen çok mesaj, alınacak çok öğüt besleyen, okunmaya değer bir eser…
“Kanaati olmayanı, servet zengin etmez.”
İyi okumalar…
Acı gerçeği, acı bir son ile yüzümüze vuran, yazdığından çok daha fazlasını anlatan, düşündüren bir Steinbeck kitabı daha.
Madde olarak inci'ye takılmamak gerek. Onun yerine değer verdiğimiz, ulaşmak istediğimiz, kavuşunca geri kalan her şey hallolup mükemmelleşececek, düzene girecek sandığımız, hayallarimizi gerçekleştirme umudunu bağladığımız ve bizi var olduğumuz yerden daha iyisine, ilerisine götüreceğine inandığımız, bu anlamları yüklediğimiz herşey olabilir.
Hep sahip olduğumuzdan fazlasını ister, bulunduğumuz yerin olmamız gereken yerin çok aşağılarında olduğuna inandırırız kendimizi. Daha iyi şartlarda yaşamanın/ yaşatmanın hayali, sahip olduklarımızın sevincini yaşamaktan alı koyar bizi. Sahip olduklarımıza yarın da sahip olmaya devam etmenin hayalini kurmayız hiç birimiz. Sahip olduklarımızdan daha fazlasının hayalini kurar, hatta zaten var olana sahipmişiz gibi bile hissetmez, olmasaydı ne olurdu diye de çok az düşünür belki hiç düşünmeyiz.
Kino da çok büyük ve değerli bir inciye sahip oldu, (sahip olduğunu sandı). Kazandım sandığı şeyin değerini, asıl sahip olduğu ve değer verdiği şeyi kaybetmeden de anlamayamadı. Şans mıydı çok değerli bir inciye sahip olması? Çocuğunu tedavi ettirecek ve okutacaktı o inci ile. Peki hangi inci ile ve hangi çocuğu?
Azla yetinmenin kıymetini düşündürüyor.Hırs
İnsanın sahip olma arzusunun nasıl bir felakete dönüşebileceğini sade ama nüfuz edici bir dille anlatıyor. John Steinbeck'in, yoksullukla umut arasındaki ince çizgiyi, bir babanın çocuğu için verdiği mücadele üzerinden çarpıcı biçimde gözler önüne seriyor olması da ayrı bir detay.
Kino karakterine başlangıçta üzülüyorsunuz, sonra onunla birlikte umut doluyorsunuz, ara ara kızmaya başlıyorsunuz ve sonu aslında belirli yerden sonra tahmin ettiğiniz kısma varıyor.
Yoksul bir ailenin, çocuğunun hastalanmasıyla değerli inciyi bulması ve sonra değişen hayatı anlatılıyor.
Paranın hayatınızı kötü yönde de değiştirebileceğini, elimizdekilere şükür etmeyi, bazen mutluluğun sadece küçük bir sıcaklık olduğunu anlatıyor.
Kino adında fakir bir adam bir gün hayatını değiştirebilecek bir inci bulur ve hayaller kurmaya başlar ancak unuttuğu bazı şeyler vardır. İnsanoğlunun; kıskançlığı, mal mülk sevdalılığı, iki yüzlülüğü... Dolayısıyla elbette ki kurduğu hayaller bu reziller tarafından saldırıya uğruyor. Gelişen olaylar çerçevesinde inci ile karısıyla evlenmeyi, çocuğunu okula göndermeyi ve mutlu olmayı hayal ederken bunun tam tersi şekilde hayatı altüst oluyor.
Betimlemeler gayet güzel bir şekilde yapılmış. Yollarda ve pusularda adeta Kino ile beraberdim. Okuyacak arkadaşlara şimdiden iyi okumalar dilerim.
Bu kitap açıkçası beni hiç etkileyemedi. Konusu kağıt üstünde ilgi çekici gibi görünse de, anlatım tarzı ve karakter işleyişi o kadar durağan ve tekdüze ki, birkaç sayfadan sonra okumak için kendimi zorladım. Kitabın vermek istediği mesajı anlıyorum – açgözlülük, yoksulluk, toplumun adaletsizliği – ama bu kadar basit ve doğrudan anlatıldığında okurda derin bir etki bırakmıyor. Zaten en baştan ne olacağını tahmin etmek zor değil.
Karakterler yüzeysel. Özellikle Kino, kitabın merkezinde olmasına rağmen beni hiç içine çekmedi. Duygusal geçişleri zayıftı ve verdiği tepkiler çoğu zaman inandırıcılıktan uzaktı. Karısı Juana da pasif ve neredeyse sadece bir sembol gibiydi. Duygularına inemedim, ikisini de tanıdığımı hissedemedim.
Ayrıca kitabın dili benim için fazla yalın ve ruhsuzdu. Evet, kısa ve kolay okunabilir ama kısa olmak derinlikten ödün vermek anlamına gelmemeli. Anlatılan olay dramatik olmasına rağmen bana geçmedi. “Okuyup geçtim” hissi bıraktı.
Bazı okuyucular bu kitabı alegorik yapısıyla överken, ben bu alegoriyi oldukça yüzeysel ve didaktik buldum. Hayat dersi verir gibi yazılmış, ama edebi zevk anlamında çok yavan kalıyor. Kitabın sonunda “bana ne kaldı?” diye düşündüm, ve dürüst olmak gerekirse pek bir şey kalmadı.
Ahhh Kino... Yoksulluk, çaresizlik ne kadar acı veriyor. Kurulu düzeni bozmak, isyan etmek, hakkın olanı almak neleri feda etmeni gerektiriyor. Yazarın kalemi her zamanki gibi etkileyici. Hikaye hüzünlü. Kalbinizi sızlatacak bir kitap. Keyifli okumalar dilerim.
"Ah, şu kulaklarında çınlayıp duran kötülüğün ezgisi bir sussaydı.!" ( sayfa: 79)
Dünyada yaşayan tüm iyi insanların en büyük istekleri.
Bu dünya hayatında hep ama hep var olan kötülüğün ve aynı zamanda kötülüğün varlığına hep şaşıran, hayret eden iyi insanın ezgisi bu. Kötülüğün ezgisini susturmak istemesi. Ama onun, hiç bir zaman susmaması.
Hangi ezgi galip gelmiş hangisi yenilmiş önemli değil, önemli olan kötülük ezgisi ne kadar yüksek çıksa da iyilik ezgisinin bu gök kubbede hoş bir seda bırakması...
Güvenin, sıcaklığın, bütünlüğün türküsünü; sinsi, acımasız, tehlikeli kötülük türküsüyle harmanlıyarak okumak isteyenlere tavsiyemdir.
Okuyun okutun iyi okumalar...
Kalbim ağzımda okudum kitabı.Yoksul bir ailenin kocaman bir inci bulmasıyla başlıyor hikaye.Anlatım o kadar güçlü ve güzel ki…Tasvirler muhteşem.Köyü,yaşadıkları yeri,Kinoyu,Juanayı görmüşüm gibi hissediyorum.Hissettikleri acıyı da.Yazarın başka kitaplarını da okumaya karar verdim.Sanki dışardan onları izleyen bir göz gibi bir çırpıda,bir solukta okudum kitabı.Öfkeyi,gözü dönmüşlüğü,para kazanma hırsını,sınıf ayrımını,sahtekarlığı,anneliği ve daha bir çok şeyi 92 sayfaya sığdırmış sevgili yazarımız.
Yazar Hakkında
John SteinbeckYazar · 47 kitap
John Steinbeck, (27 Şubat 1902 - 20 Aralık 1968) ABD'li yazar.
27 Şubat 1902'de Amerika Birleşik Devletleri'nin Kaliforniya eyaleti Salinas kentinde doğdu. 20 Aralık 1968'de New York'ta yaşamını yitirdi. 1940 Pulitzer Ödülü ve 1962 Nobel Edebiyat Ödülü sahibi gerçekçi roman-öykü yazarı.
Bir ırgat ailesinin çocuğudur. Babası Prusyalı, annesi ise İrlandalı göçmen bir aileye mensuptur. Yaşıtları gibi o da küçük yaşlarda çiftçilik yaptı. 1920-1926 arasında aralıklarla Stanford Üniversitesi'ne devam etti. Öğrenimini sürdürebilmek için duvarcılık, boyacılık, kapıcılık, eczacılık gibi işlerde çalıştı. Okulu bitiremedi. Öğrencilik yıllarında başladığı yazmayı sürdürdü. Irgatlık ve işçilik yaparken edindiği deneyimler, eserlerinde işçilerin yaşamlarını gerçekçi bir dile anlatmasına büyük katkı sağladı. İlk romanlarından başlayarak hep işçileri, yaşam koşullarını, ilişkilerini anlattı. İlk kitabı " Altın Kupa " (1929). 1936'da yayınlanan "Bitmeyen Kavga"da tarım işçilerinin grevi ve bu greve önderlik eden iki Marksisti anlattı. Amerikan çalışma sistemine keskin eleştiriler yöneltti. Üçüncü kitabı "Fareler ve İnsanlar" 1937'de yayınlandı. Bu kez iki göçmen işçi arasındaki garip ve karmaşık ilişkinin öyküsünü anlatıyordu. Kendisine "Pulitzer Ödülü" getiren ünlü romanı "Gazap Üzümleri" 1940'ta sinemaya aktarıldı. II. Dünya Savaşı yıllarında daha çok ideolojik eserler verdi. İzleyen yıllarda politikadan uzak, eğlendirici yanı ağır basan duygusal öğelerin de yer aldığı eserler ve senaryolar yazdı.1962'de edebiyata katkılarından dolayı Nobel Edebiyat Ödülü'ne layık görüldü.
