•Günümüz kapitalist düzeni insanın kalbi ile aklı arasındaki bağlantıyı ne yazık ki yok etti. Ne kalbimiz ne de aklımızı tanıyoruz. Robotlaşan bireyler olarak, sahte duygular, sahte mutluluklar hatta sahte acılar yaşıyoruz.
•Etrafımıza saçtığımız kelimeler oranında ölürüz.. Konuşanların sırrı yoktur. Ve hepimiz konuşuruz. Kendimize ihanet eder, kalbimizi teşhir ederiz; her birimiz dile gelmezliğin celladıyızdır; her birimiz sırları, en başta da kendi sırlarımızı yok etmek için yırtınırız.