Emirhan
@FDFS
Şu anda okuduğu kitaplar
“Mutluluk o kadar mümkündü,
O kadar yakındı ki!.. Ama kaderim
Çizilmişti çoktan. Dikkatsizce,
Hareket ettim belki de:
Annem bana acılı gözyaşlarıyla
Yalvardı; zavallı Tanya İçin
Bütün kaderler birdi…
Evlendim. Sizin de yapmanız gereken,
Rica ederim, beni unutmak;
Biliyorum: Kalbiniz
Gururla dolu, sahici bir onurla…
Sizi seviyorum (neden saklayayım?),
Ama başkasıyla evlendim ve
Ömür boyu sadık olacağım ona.”
Sonra gitti. Kalakaldı Yevgeni,
Yıldırım çarpmış gibi.
Nasıl bir duygu fırtınası
Hücum edivermişti kalbine!
Ama ani bir çıngırak sesi duyuldu,
Ve Tatyana’nın kocası göründü,
Şimdi kahramanımı burada,
Onun için kötü olan bu anda,
Bırakalım artık, ey okur,
Bir süre… sonsuza dek. Peşinden
Yeterinde yolculuk ettik
Dünyayı gezdik. Kıyıyı da gördük
Kutlayalım birbirimizi. Yaşasın!
Çoktan (değil mi?) gelmişti vakti!
Sayfa 413 - Alfa Yayınları
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Ey insanlar! Hepiniz aynısınız
Ortak anamız Havva’yla:
Size verilen yetmiyor
Durmadan yılan çağırıyor sizi
Yanına, gizli bir ağaca;
Yasak meyve size verilmeli:
Yoksa burası cennet demezsiniz asla.
Sayfa 385 - Alfa Yayınları
Şanslıdır gençken genç olan,
Şanslıdır, vaktinde olgunlaşan,
Yaşamın soğuğuna ağır ağır
Yıllar geçtikçe katlanabilen;
Yabancı rüyalara kapılmayan,
Sosyete güruhuyla sürüklenmeyen,
Yirmi yaşında züppe ya da tilki olup
Otuzunda da kârlı bir evlilik yapan;
Hem şahsi hem genel borçlardan,
Elli yaşında kurtulmayı başaran,
Şanı, parayı ve unvanı
Sakince elde eden,
Hakkında bütün bir çağın şöyle dediği:
N. N. muhteşem biri.
Ama kederlidir düşünmek, boş yere
Harcandığını gençliğimizin,
Onun da ikide bir kandırıldığını,
Onun bizi aldattığını;
En iyi arzularımızın,
En taze hayallerimizin
Hızlı bir girdapta eridiğini düşünmek,
Çürümüş sonbahar yaprakları gibi.
Katlanılmaz şey karşımızda sadece
Peş peşe giden yemekleri görmek,
Yaşamı bir tören gibi seyretmek,
Ve kalabalıkta birlikte unvan peşinde
İlerlemek, paylaşmadan o kalabalıkla
Ne bir fikir ne de bir tutku.
Sayfa 368 - Alfa Yayınları
Homurdanırız, yargılarız her şeyi,
Ateşli ruhlar özensizdir diye
Kendini beğenmiştir değersizlik diye
Ya hakaret eder, ya güler,
Akıl bunalır, sadeliği sevdiğinden,
Genellikle de severiz
Söylentileri gerçek sanmayı
Aptallık uçarıdır, kötüdür,
Büyük insanlar büyük saçmalar
Sıradanlığı bir biz aştık sanırız
Ve tuhaf bulmayız bunu diye mi?
Sayfa 367 - Alfa Yayınları
Ve işte: akraba yemeklerine
Götürüyorlar Tanya’yı her gün
Ninelere ve dedelere göstermeye
Onun dalgın uyuşukluğunu.
Uzaktan gelen akrabalar,
Her yerde kibar karşılanıyor,
Bağrış çağrışlarla, pastayla börekle.
“Tanya nasıl da büyümüş! Çok oldu
Sanırım, ben vaftiz etmiştim seni!
Nasıl da kollarımda tutmuştum seni!
Nasıl da kulaklarını çekerdim!
Nasıl da zencefilli çörek verirdim!
Ve koro halinde nineler diyor:
“Geçti habersiz güzel yıllarımız!”
Ama onlarda bir değişiklik yoktu;
Her şeyleri eskisi gibiydi:
Knyajima Elena Teyze’de
Yine aynı tülden şapka;
Hâlâ pudralanıyor Lukerya Lvovna,
Hâlâ yalan söylüyor Lyubov Petrovna,
İvan Petroviç yine aptal,
Semyon Petroviç yine cimri,
Pelageya Nikolayevna’da
Hep aynı arkadaş, mösyö Finmuş,
Ve aynı Pomeranya köpeği, aynı koca;
Koca hâlâ bir kulüp müdavimi,
Yine hep uysal, hep sağır
Ve hep yiyip içiyor iki kişilik.
Sayfa 344 - Alfa Yayınları