Emirhan
@FDFS
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu arada için, için onu,
Bu hafif hayatı, ey dostlar!
Onun hiçliğini anlıyorum
Ve çok az bağlıyım ona;
Hayaletlere kapattım gözlerimi;
Ama uzak umutlar ara sıra
Kaygılandırıyor kalbimi:
Bu dünyada silik bir iz
Bırakmak kederli olurdu yani.
Yaşamam, yazmam övgü için değil;
Ama ben de, herhalde, isterdim
Hüzünlü yazgımın övülmesini,
Benim için, vefalı bir dost gibi,
Bir tek ses olsun duyulmasını.
Ve benim yazdığım bir dize,
Kader tarafından da korunur,
Belki, Lethe Nehrinde batıp gitmez
Bir yerde bir kalbi etkilerse;
Belki de (gurur verici bir umut!),
Geleceğin bir cahili bakar
Benim beğenilen bir portreme,
Homurdanır: “Bu da şairmiş!” diye!
Kabul et minnettarlığımı,
Barışçı Aonides’lerin hayranı,
Ey sen, hatırasını koruyan
Benim havai eserlerimin,
Hayırsever elin düzeltecek
Defne tacını bir ihtiyarın!
Sayfa 112 - Alfa Yayınları
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İki âşık da giyinirdi hep
Modaya göre, kendi tarzında;
Ama, hiç fikrini almadan
Genç kızı evlendirmişlerdi bir anda.
Ve üzüntüsünü dağıtmak için,
Akıllı koca hemen taşındı
Kendi köyüne ve kadın orada,
Tanrı bilir neyle karşılaştı,
Üzüntüden bol bol ağladı,
Eşinden az kalsın ayrılacaktı;
Sonra ev işlerine kendini verdi,
Alıştı ve memnun oldu hatta.
Alışkanlığı gökler vermiş bize:
Mutluluğun yerine geçsin diye.
Sayfa 104 - Alfa Yayınları
Şaire armağan etmişti o kız,
Tatlı heyecanların ilk rüyasını,
Ve Olga’yı düşününce gelmişti
Lenski’nin kavalının ilk nağmesi.
Elveda, masum çağın oyunları!
Yoğun koruları sevdi,
Yalnızlığı, ıssızı,
Ve geceyi, ve yıldızları, ve ayı,
Göklerin lambası olan ayı,
Gece karanlığındaki gezintileri,
Yani gözyaşlarını, hazların gizli acısını
Adadığımız o mehtabı sevdi…
Oysa artık onda gördüğümüz tek şey
Soluk sokak lambasının takliti.
Sayfa 95 - Alfa Yayınları
Ah, seviyordu, ki zamanımızda
Artık yoktur böylesi; ki sadece
Bir şairin akılsız ruhu
Mecburdur böyle sevmeye:
Her zaman, her yerde, bir hülyayla,
Bir alışılmış arzuyla,
Bir alışılmış kederle.
Ne sakinleştiren uzaklar,
Ne uzun ayrılık yılları,
Ne esin perisine aldanmış saatler,
Ne başka yerlerin güzelliği,
Ne şen kalabalık, ne bilim
Değiştirmedi içindeki bakire
Alevlerle kavrulmuş ruhu.
Sayfa 93 - Alfa Yayınları
Toplandığımız zaman altına
Sağduyulu sessizliğin,
Tutkuların alevi söndüğü zaman,
Ve bizim için gülünç olduğu zaman
Onların keyfi halleri ya da hamleleri
Ve geç kalmış çağrıları -
Uysallaşmış olarak binbir çabayla,
Başkalarının tutkularının âsi dilini,
Ve o kalbimizi okşar o dil.
Sayfa 91 - Alfa Yayınları