Ferah

İnsan, insan derler..

Kimi insanlar, yaşam ortamlarında, pencere ve kapıları, aynalarla değiştirirler. Sonuçta nereye bakarlarsa yalnız kendilerini görsünler diye. Böyle insanlar için sadece kendi benlikleri vardır. Onlar için ne pencereden görünen görüntü var ne de kapının ardındaki yaşam. Varsa yoksa ayna. Yani kendileri. İkinci kesim insanları, pencereden bakanlardır. Dünyayı ve yaşamı pencereden seyrederler, seyircidirler. Pencereden gördüklerini, olumlu, olumsuz her şeyi uzaktan gözetlerler. Ve nihayet üçüncü kesim insanlar, kapıyı açıp insanların içine girenlerdir. Pencereden görünen yaşamsal olgulara destek verirler, olumsuzluklarla savaşırlar. Pencere - Kapı - Ayna

Sayfa 142 - Everest Yayınları İlk Bölüm Ak Liman

Reklam

Ferah

Ya da...

İnsan kendi yaşamını, sevmediği bir kadını dışlarcasına atamaz. İnsan kendi yaşamını sonuna kadar yaşamalı.

Sayfa 133 - Everest Yayınları İlk Bölüm Ak Liman

Ferah

Gamsız hayat :)

" Karın kötüyse boşa kurtul, dişin ağrıyorsa çektir, kurtul."

Sayfa 130 - Everest Yayınları İlk Bölüm Ak Liman

Takip Önerileri

Ferah

Aklınla bakıp, kalbinle görmek

" Acaba düşte ölenler, nereye gömülür?"

Sayfa 99 - Everest Yayınları İlk Bölüm Ak Liman

Ferah

Mezarlar insanın geçmişidir..

Her zamanki gibi yine de mezar taşlarını okuyarak.... Adlar ve sayılar. Acaba bu sayıları buraya yazmak gerekli mi? Yani insandan sadece bu iki şey mi kalıyor? Adı ve bu iki tarih. Neden? Oysa bu yazılar ölenin kendisiyle ilgili değil. Adını kendi seçmemiş, soyadını da. Doğumu ve ölümünü de kendisi saptamamış. Mezar taşına insanın özellikle kendisiyle ilgili şeyler yazsalar daha iyi olmaz mı? Örneğin kimdi, yaşamında ne yapmış, ne yapmamış, ya da huyu suyu nasılmış? Kime iyiliği, kime kötülüğü dokunmuş? Evladı var mı, yok mu? Arkasında kimleri bırakmış?... Yoksa kupkuru sayılar, neye yarar?

Sayfa 97 - Everest Yayınları İlk Bölüm Ak Liman