F. Hilal T.
@FHilalT
Bugünün Biyoloğu ve Biyoloji Öğretmeni, Geleceğin Nörobiyoloğu
Akademik ilgi alanı: Nörovasküler Biyoloji
Genel ilgi alanı: Müzik ve kitaplar
Şu anda okuduğu kitaplar
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Doğanın Karşısında Olmamalıyız
Kızıl Veba özellikle mikroorganizmalıların mükemmelliği ile büyülenmiş bir biyoloji öğrencisi olarak çok keyif aldığım bir okuma oldu. Mikroorganizmalıların ne kadar muhteşem varlıklar olduklarını eğitimim süresince öğrendim ve öğrenmeye de devam ediyorum. Bu bağlamda uygarlıkları, hatta pek çok türü yok edebilecek potansiyelde olduğunu öğrendiğimi düşünüyorum.
Büyük kayıplar yaşadığımız ve pek çok insana doğadaki ve dünyadaki acizliğimizi gösterdiğini düşündüğüm pandemi dönemimiz kitabı okurken pek çok kez aklıma geldi. Ne kadar kötü bir sondan kurtulduğumuzu düşünerek minnet duydum. Bunu Jack London’un da bahsettiği, kendilerini tedaviler bulabilmek için feda eden bilim insanlarımız sayesinde aşabildik.
Fakat işler her zaman bu şekilde ilerlemeyebilir. London’ın da Kızıl Veba sında bahsettiği gibi bu süreçlere iyi hazırlanmalı, doğaya ya da birbirimize karşı değil yan yana durmalıyız. Bencil bir şekilde Dünyamızın kaynaklarını tüketir, doğamızı ve geleceğimizi umursamadan hareket edersek köpükler gibi uçup gideriz. Tüm çabalarımız ve bencil hareketlerimiz doğa karşısında bir hiç kalır.
Dünya her zaman çöküşler yaşadı fakat her zaman ayakta kalmayı başardı. Hatırlamamız gereken şu ki bunu insanlar sayesinde başarmadı. Bu nedenle kulvarımız olmayan bir rakiple savaşmayı aklımızdan geçirmemeli, muhteşem varlıklar olduğumuz yanılgısına düşerek böbürlenmemeliyiz. Aksi taktirde herhangi bir organ sistemi olmayan, bizim gibi düşünemeyen, çıplak gözle görme ihtimalimizin bulunmadığı canlılar bir bakmışız uygarlıklarımızı bile yok etmiş; tıpkı kızıl vebanın yaptığı gibi…
Unutmayalım ki türümüz doğanın ürettiği oksijene; onun sistemlerimizin tüm işlevleri için bize enerji sağlayacak besinlerine ve dahasına bağımlıdır.
Özetle, Kızıl Veba kitabını, biyolojik perspektiftenİnceleme
Kızıl Veba özellikle mikroorganizmalıların mükemmelliği ile büyülenmiş bir biyoloji öğrencisi olarak çok keyif aldığım bir okuma oldu. Mikroorganizmalıların ne kadar muhteşem varlıklar olduklarını eğitimim süresince öğrendim ve öğrenmeye de devam ediyorum. Bu bağlamda uygarlıkları, hatta pek çok türü yok edebilecek potansiyelde olduğunu öğrendiğimi düşünüyorum.
Büyük kayıplar yaşadığımız ve pek çok insana doğadaki ve dünyadaki acizliğimizi gösterdiğini düşündüğüm pandemi dönemimiz kitabı okurken pek çok kez aklıma geldi. Ne kadar kötü bir sondan kurtulduğumuzu düşünerek minnet duydum. Bunu Jack London’un da bahsettiği, kendilerini tedaviler bulabilmek için feda eden bilim insanlarımız sayesinde aşabildik.
Fakat işler her zaman bu şekilde ilerlemeyebilir. London’ın da Kızıl Veba sında bahsettiği gibi bu süreçlere iyi hazırlanmalı, doğaya ya da birbirimize karşı değil yan yana durmalıyız. Bencil bir şekilde Dünyamızın kaynaklarını tüketir, doğamızı ve geleceğimizi umursamadan hareket edersek köpükler gibi uçup gideriz. Tüm çabalarımız ve bencil hareketlerimiz doğa karşısında bir hiç kalır.
Dünya her zaman çöküşler yaşadı fakat her zaman ayakta kalmayı başardı. Hatırlamamız gereken şu ki bunu insanlar sayesinde başarmadı. Bu nedenle kulvarımız olmayan bir rakiple savaşmayı aklımızdan geçirmemeli, muhteşem varlıklar olduğumuz yanılgısına düşerek böbürlenmemeliyiz. Aksi taktirde herhangi bir organ sistemi olmayan, bizim gibi düşünemeyen, çıplak gözle görme ihtimalimizin bulunmadığı canlılar bir bakmışız uygarlıklarımızı bile yok etmiş; tıpkı kızıl vebanın yaptığı gibi…
Unutmayalım ki türümüz doğanın ürettiği oksijene; onun sistemlerimizin tüm işlevleri için bize enerji sağlayacak besinlerine ve dahasına bağımlıdır.
Özetle, Kızıl Veba kitabını, biyolojik perspektiften“Geçici düzenler köpükler gibi uçar gider,” diye mırıldandı, belli ki bir şiirden* bir dize okumuştu.
“Aynen öyle, köpükler gibi, geçici. İnsanın bu dünyadaki bütün çalışması köpükten öte bir şey değil. İnsan kendine faydası olacak hayvanları evcilleştirip düşmanca davrananları yok etti, toprağın yabani bitki örtüsünü temizledi. Ama sonra insan yok oldu ve ilkel hayat geri dönüp onun elleriyle yaptığı her şeyi sildi süpürdü. Arazileri orman oldu, tarlaları yabani otlarla doldu, sürülerini yırtıcı hayvanlar yedi. Baksanıza Cliff House sahilini bile kurtlar basıyor.” Bu düşünce onu dehşete düşürdü. “Bir zamanlar dört milyon kişinin gülüp eğlendiği buralarda şimdi kurtlar geziniyor, yabani torunlarımız, tarihöncesi dönemlerden kalma silahlarla bu koca dişli yağmacılara karşı kendilerini savunuyor. Bir düşünün! Hepsi de o Kızıl Ölüm yüzünden... ”
*George Sterling - Güneşlerin Tanıklığı
