Fulya

Kader mi seçimler mi?
"Şehirlerde yaşayanlar, asfalt yollarda gamsız kedersiz dolaşıyor, taksilere biniyor, lokantalara giriyor, keyif sürüyorlardı... Kader onu bu dağlara atıp bırakmıştı. Hatta Kıvrak Mümin, şu onun beş para etmez kaynatası bile kendisinden daha mutluydu. Çünkü Marallara inanırdı o. Aptalın tekiydi. Zaten aptallar her zaman kaderlerine razı olurlardı... Ona göre değildi bu tür yaşamak. Ancak Kıvrak Müminler içindi böyle hayat. Ömür boyunca durup dinlenmeden çalışıyordu o. Bir gün olsun emrinde bir adam çalıştırmamış. Her zaman herkesin kulu olmuş, yaşlı karısının emrinden bile çıkmamıştı. Zavallı! Ah, ah! Konuşmak neye yarar! Yüz fikir bir borcu ödemiyor."
Alıntı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Birlik
"Hepimiz Maral Ana'nın soyundanız, birimiz hepimiz, hepimiz birimiz için! Saçmalık bu! İnsanlar üç kuruş için birbirini boğazlar ya da seni hapse tıkmaya çalışırken, bir dişi geyiğin lafı mı olur! Eskiden inanırlarmış Maral Ana'ya.'
Geç kalmış hayaller...
"...kan ter içinde, dünyada ne varsa hepsine kargışlar okuyarak, koca bir tomruğu sürüklüyordu dağdan aşağıya. Kendi suçunun cezasını çekiyordu... Birden aklına çarpıcı bir fikir geldi: 'Her şeyi bırakır, başımı alıp giderim!' diye düşündü. Ama hemen anladı hiçbir yere gidemeyeceğini. Hiçbir yerde hiç kimsenin ihtiyacı yoktu ona. Hayal ettiği hayatı da hiçbir yerde bulamayacağını anlamıştı."
Alıntı
İnsanlar
"Neden böyle olur bu insanlar? Kendi kendine kızıyordu: sen ona iyilik edersin, o sana kötülük. Utanmak arlanmak da bilmiyorlar. Sanki kural bu imiş. Hep kendilerini haklı görürler. Herkes onlara kul köle olsun. Kul köle olmazsan zorla yaptırırlar bunu. İyi ki böyle bir adam ormanda yaşıyor. Elinin altında her işini gören bir iki kişi var. Biraz daha büyük bir görevi olsa, kim bilir neler yapardı? Allah göstermesin. Böyleleri de hiç tükenmiyor."
Alıntı
Boş yere dememişler
"Kendi ayıbını örtmek isteyen başkalarının yüzüne kara çalar."
Alıntı