Herkes işe ihtiyacı olduğunu düşünür ama kimi zaman insanın işsizliğe de ihtiyacı olabilir. İşsiz kalmanın içinde birçok hikmetler saklıdır. Zaman olur, insanın kendini bulması, kafasını ve düşüncelerini toparlaması istikamete girmesi ancak işsizlik vesilesiyle mümkün olabilir.
Bize beslenen sevginin boyutu taleplerimiz, fedakarlıklarımız ya da ihtiyaçlarımızla değil, kendi sevme kapasitemizle orantılıdır. Sevme kapasitemiz de birey olma kapasitemize bağlıdır. Özünde sevgi, vermek anlamına gelir; vermekse kendini hissetme olgunluğu gerektirir.