Toprağınız toprağım, eviniz evim; burası için, bu diyarın çocukları için bir ana, bir ışık olacağım ve hiçbir şeyden korkmayacağım; vallahi ve billahi!
Bütün idealist adamlar, belirli bir amaca varlığını adayanların zulmüyle zalimdir. Çünkü bunlar için, insanca bağlar, en güçlü aşklar, amaçtan sonra gelen şeylerdir ve amaçları için hiçbir elemden, hiçbir fedakarlıktan, hiçbir kurbandan kaçınmazlar.
Doğduğu an, günahkar ümmeti için Cenabıhakk'tan af dileyen ve "Şefiü'l-Müminin", "ve kamu düşmüşlere destgîr" diye selamlanan peygamberimizin ümmeti, nasıl günahkarlara ve düşmüşlere hakaretle bakabilirlerdi?