Fatma
@Fadikus
Türk dili ve edebiyatı
241 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
1789 yılında Paris’te bir ayaklanma oluyor, bu ayaklanma büyüyor, taşıyor ve ulusların Batı’dan Doğu’ya hareketi şeklini alıyor. Bu hareket birkaç kez Dou’ya yöneliyor. Doğu’dan Batı’ya doğru bir
ölümle anlaşmak1000Kitap
Çok değil, bundan otuz yıl önce, Anadolu’nun orta yerindeki kasabada, kestiği raconla nam salmış bir kabadının hikayesi ile başlar kitap.
Bir gün karşısına beklemediği anda ölüm çıkar ve “ vaden doldu seni almaya geldim. Hazır mısın?” der.
Kabadıyı ölüm ile anlaşmaya karar verir. Hatta oyun oynamaya. Oyunu eğer kazanırsa hayatını kurtaracaktır ama kaybederse ölüm alacaktır canını.
Kabadayıya zaman verir o zaman zarfında kara kaplı defterini açar ve sırası geleni öldürmeye gider. Sırada “Cezzar Dede” adında bir ihtiyar vardır. Kaldığı yere gider. O sırada torunlarına hikayeler anlatan dede ölümün geldiğini anladığında Ölümle beraber yola çıkar. Oyunun dördüncü kişisini bulmuştur ölüm.
Oynanılacak yere giderler. Oyunu ölüm ve Cezzar dede kazanır. Akabinde kabadayı ve arkadaşı ölür. Ölüm de eğer yaşamak istiyorsan seninle de bir oyun oynayalım der. Kabul eder Cezzar Dede. Oyunun adı bellidir “hikaye anlatmak”
Hikayelerin içeriğine girmeyeceğim. Konu olarak korku ile başlarlar dini, aşk, cennet gibi konular hakkında karşılıklı hikayeler anlatırlar.
Kitabın sonu benim için çok güzel bitti. Aslında dini vecibeler altında yapılan hataları, yanlışları bize teker teker gösterdi kitap.
“Ölüm, bu gözyaşını gördü. Ardından çocuğun yüzünü, o yüzdeki harfleri, masalları ve cenneti farketti. Evet, çocukluk cennetin tâ kendisiydi ve cennette seyredilmeye değerdi. Ölüm, seyrettikçe yüzünün yumuşadığını ve göklere yükselir gibi gerçek şekline erişmeye çalıştığını farketti. Bu sırada bir şey çatırdadı.
Mühür kırılmış, Ölüm gülümsüyordu.”
Her şey kendi doğrusunu bulur. İçimde yineleyip duruyor: Bulur her şey kendi doğrusunu. Kendi doğrusunu bulur her şey.
Öf, öf ne menem bir doğrudur bu, bunca karmaşık, çok zikzaklı, enine, boyuna,
Stendhal, kırmızı ve siyahı yazarken gerçek bir olaydan esinlenir. Bu olay Berthet olayıdır. Berthet Granable yakınlarında bir demircinin oğludur. Mösyö Michoud’un evine, çocuklarını eğitmek üzerine yerleştirilir. Berthet ve Madqm Michoud arasında bir ilişki doğar. Bunun farkına varan eş Berthet’in işine son verir. Berthet kendine dini bir okulda iş bulur. Olay bu dizgesde ilerler ve olayın sonunda Madam Michoud’a kilisede iki el ateş eder fakat Madam ölmez. Berthet yargılanır. Giyotinle idam edilir.
Bu gerçek olay Kırmızı ve Siyah’daki olaya şaşırtacak derecede benzer. Kırmızı ve Siyah’ta Julien Sorel, toplum içerisindeki yükselişi ve düşüşü roman boyunca okuyucuya anlatılır.
Kırmızı ve Siyah, Restorasyon dönemi Fransız toplumunun güzel, canlı, gerçekçi tablosudur. Romanın başlığı oldukça dikkat çekicidir. Kırmızı, askerliği, devrimi ve imparatorluğu simgelerken siyah ise Restorasyon dönemi kilisesini simgeler.
“Gerçeği sevdim ben. Evet ama gerçek nerede?
Kitap aslında Julien Sorel’in köydeki geçirdiği zaman ve Paris yılları olarak ikiye ayrılır. Konu ise babasının Julien’i başından atmak için iş bulduğu Mösyö Renal’ın konağında çocuklara Latince öğretmek için işe girmesiyle başlar. Madam Renal ve Julien’in gönül ilişkisi ve eşinin her şeyi anlaması ile Julien’ın işine son verilmesi ile biter.
Din okulundaki papazın desteği ile Paris’te iş bulur. Markiz La Mole’nin kızı Mathilda ile yaşadığı ilişki, ilişkinin açığa çıkması ile olaylar zinciri devam eder.
En sonunda kilisede Madam Renal’a ateş ederek süpriz bir sonla kitap biter.
