Fadime Kaymak

Fadime Kaymak
@FadimeKaymak
Saatler sonra önümdeki sayfa hâlâ boştu. Hiddet ve hüsranla yumruğumu masaya öyle sert vurdum ki elim kanadı. İşte bir sır bu kadar ağırlaşabilir. Kanın mürekkepten daha kolay akmasını sağlayabilir.
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Elodin sorumu yanıtlamadan önce uzun uzun suya baktı. “Burası bir kenar,” dedi sonunda. “Düşme ihtimalinin olduğu yüksek bir yer. Kenarlardan bakıldığı zaman her şey daha kolay görülür. Tehlike uyuyan zihni uyandırır. Bazı şeylere netlik kazandırır. Görmek isimci olmanın parçasıdır.”
Issız eski parkta karlar içinde, Arıyor geçmişi iki gölge
Sayfa 51·Kitabı okudu
El arabasını odunla doldurmayı sürdürürken durmak üzere olan bir makine gibi hareketleri giderek yavaşladı. Sonunda tamamıyla durdu ve uzunca bir müddet taş gibi kıpırtısız bekledi. Ancak o zaman soğukkanlılığını kaybetti. Kendisini görecek kimse olmamasına karşın yüzünü ellerinin arasına sakladı ve dalga dalga gelen ağır, sessiz hıçkırıklarla vücudu sarsılırken sessizce ağladı.
Sayfa 144·Kitabı okudu
Babam kollarında tuttuğu anneme baktı. "Bu ne demek oluyor, kadın? Yoksa yıllar önce gezgin bir tanrıyla yatağa mı girdin? Durum böyleyse gizem çözüldü demektir." Annem ona şaka yollu vurdu, sonra yüzünde dalgın bir ifade belirdi. "Düşünüyorum da on iki yıl kadar önce bir adam çıkageldi. Beni öpücüklere ve şarkılara boğdu. Benden iffetimi aldı ve beni evimden kaçırdı."
Sayfa 108·Kitabı okudu