Müzik beni acının varlığının ortadan kalkmadığı, ancak genişlediği, sakinleştiği, tıpkı göle dönüşen bir sel gibi hem daha durgun, hem daha derin bir hal aldığı bir dünyaya götürür.
Hatıralarım bana hep eksik göründüğünden, daha çok azap veriyorlardı. Onları yeniden yaşamak için üzerlerine atılıyordum. Solup gidecekler diye umutsuzluğa kapılıyordum. Vazgeçtiğim bugünü ve geleceği telafi etmek için onlardan başka hiçbir şeye sahip değildim.