Beyza
@Farazimavib
Bu yıldızlı gökler ne zaman başladı dönmeye?
311 okur puanı
Mayıs 2024 tarihinde katıldı
Aldığımız her karar, verdiğimiz her söz tehlike arz ediyor belki de. Bir sözle başlıyor bazen her şey. Hayatlarımızı kelime oyunlarıyla kaybediyoruz bir masa başında. Basit hesaplar yapıyoruz yer edinmek uğruna. İnanılmamış sözlerin inanılmayan sahipleriyle münakaşaya giriyoruz. Dört bir yanımızı çevreleyenlerin dudaklarında arıyoruz kaderimizi. Kaderimize sığındığımızı iddia ederek sevgiye, merhamete kavuşmayı hedefliyoruz kendimizi esir ederek mutsuzluğa. Ne dilediğini bilmeden mırıldanarak dua ediyoruz sonumuzu inşa ederek. Pişmanlık bahanelerle el ele geliyor kapımıza. Zili çalmadan söylenmeler eşikte bekleşiyor. Yitip gidiyor kabullenilmemiş bir hayat daha. Bitti diyoruz sonunda. Nasıl oldu demeye fırsat bile kalmadı!
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Acı ve yolcu üzerinde kurulan dialogta toy ve bilgenin sohbetini görüyoruz. Aslında ikisi de bir beden içinde vücut bulmuş iki kişilik gibi. Deneyimlerine güvenerek yola çıkan yolcu, acıyı arkasında bırakarak farklı yerlerde mutlu olacağına inanıyor. Kısacası benliğini aramaya çıkıyor diyebiliriz. Acı kendinden kaçamayacağını, kendine eşlik edenlerin yolcunun yanında olanlar olduğunu söylüyor en sonunda. Yolcu kaldırılmanın ayrımına varıyor. Kendini buluyor en sonunda başladığı yerde.
Dialog halinde ilerleyen şiirler okurken hem felsefe hem de şiirin estetik zevkini tattırıyor. Kısa bir sürede okunan eserin tekrar okunması gerektiğini düşünüyorum. Metin Altıok ile ilk kez tanıştığım bir eser olmasına rağmen hem dilini hem de kalemini çok beğendim.
Keyifli okumalar dilerim:))
Pozitivmin etkisinde yazılan eser de Tanrıya boyun eğme ve doğayla bütünlük çevresinde erdemler vurgulanmaktadır. Ancak zaman zaman sorunların yeterince derin cevaplanmadığı dikkati çekmektedir. Bazı konularda 'Tanrının isteği buymuş kabul edelim. Doğaya uygun bulunmuş.' diyerek sorunun üzeri kapatılmıştır.
Yasalara uygun olanın toplum çıkarına uygun olduğu, bu yüzden doğru olduğu düşüncesi hakim ancak bazen bireyin gözetilmesiyle doğru-yanlış ayrımına gidilmesi gereken durumların olduğunu unutmamak gerekir.
Stoacılık, erdemler ve Tanrıya teslimiyeti bir arada bulundurmakla doğaya uygun hareket edilmesiyle iyi olana ulaşılacağına inanan yazarın döneminin özelliklerini ve etkilenilen düşünceleri anlamak için keyifli bir kitap olmasına rağmen beni yeterince tatmin ettiğini söyleyemem sorunları biraz daha detaylı ele almak gerektiğine inanıyorum.
Keyifli okumalar dilerim..
Eylembilim, idarenin kanununilik ilkesini uyguladığını öne sürerek toplum yararının gözardı edilişini konu edinen bir eser. Kanunilik ilkesi idare organlarının uyması gereken ilkelerden biridir ancak akıllara gelen bir soru ortaya çıkıyor: her kanun her durumda adaleti yerine getirir mi? Özellikle idare ve halk arasındaki bürokrasi sorununun patlak verdiği, idarenin kendi statüsünü korumaya çalışırken halkı mağdur ettiği durumlarda?
Kamu yararının toplum olmadan mümkün olmayacağını öngörecek olursak idarenin uygulayacağı işlemlerini yine toplum üzerindeki meşruiyetini sağlanacağı düşüncesiyle hareket edilmesinin doğru olduğu sonucuna varırız.
Eserde dört profesörün idare yönetimi içindeki fikir ayrılığı sonucu halkın tarafını tutması ve yetkili mülki amirlerin ve aynı konumdaki profesörlerin işini toplum yararını gözetmekten uzak yalnızca statü kaygısı içinde hareket ettiğini görmekteyiz. Kendilerini yapmaları gerekeni yaptıklarını iddia ederek aklayan kanunların olaylara göre yorumlanmasını dikkate almayan bir durum ortaya çıkıyor.
Bir diğer sorunsa kitaptaki Server karakterinin bürünmüş olduğu kimlik karmaşası. Analiz yeteneğini oldukça başarılı bir şekilde olan Server uygulamaya geldiği anda düşüncelerinin birçoğunu hayata geçirememektedir. Bir çoğumuzun üzerinde olan ''görüyorum ama söylesem beni kim dikkate alacak'' düşüncesini ortaya koyarak genel bir özelleştiride bulunulmuş.
Oğuz Atay 'ın kaleminden keyifli ve kısa sürede okunabilecek bir eser Eylembilim. Okumanızı tavsiye ederim:))
Türk yazarlar içinde taraf ayrımı gözetmeksizin düşüncelerini açıkça dile getiren, yermek kadar övmeyi de bilen bir yazar Cemil Meriç.. Kalemi ile ilk kez tanıştım ama son olmayacağı bariz bir şekilde açık görünüyor. Kelimeleri kullanışı ve bilgi verirken bile şiirsel dil kullanımıyla okuyucuyu kendine çekiyor. Birçok konu hakkındaki bilgisini okuyucuyu yormadan anlatıyor ancak biraz da sen araştır demeyi eksik etmiyor. Okuma listesi hazırlamaya çalışanlar için yardımcı görevi üstleniyor bana kalırsa.
Meriç düşüncelerini açık ve net bir biçimde aktarıyor. Olaylara yaklaşımı o tamamen haklı ya da o yanlış olarak bakmaktan ziyade tüm yönleri ile zıtlar arasında kıyasla öğrenmenin peşinde. Bilgisine yenileri eklerken yok saymayı değil harmanlamayı sergileyerek Türk entelektüeli nasıl olunur ortaya koyuyor. Batı - Doğu yarışında bazen Batıyı yerin dibine girdirse de yüksek olduğunu reddetmeye kalmadan haklılığını da takdir ediyor. Hint edebiyatına bakılması gerektiğini vurguluyor sürekli.
Kitabı okurken maddi yönelimli bir dünya merkezinde olduğumuza olan kızgınlığını görüyoruz Meriç 'in okuyucuya ruha ulaşmadan gelişimin olamayacağını anlatmak için epey dil döküyor. Defalarca farklı yazar, kitap ve liderler üzerinden örnekler veriyor. Din, mitoloji ve tanrı üçlüsüne bakışını da bu açıdan Tolstoy 'a benzer buldum.
Kesinlikle okunulması gereken bir kitap oldugunu düşünüyorum. Şimdiden keyifli okumalar dilerim:))
